22. Jak w czasach nowożytnych szczerzy chrześcijanie poszukujący prawdy dostali się do niewoli babilońskiej?

²² A co powiedzieć o naszych czasach? Czy proroctwo Izajasza miało się ziścić jeszcze raz — w pełniejszej mierze — na teraźniejszym zborze chrześcijańskim? Tak. Po śmierci apostołów liczba prawdziwych chrześcijan namaszczonych duchem bardzo zmalała, na świecie rozplenili się natomiast fałszywi chrześcijanie, „chwasty” (Mateusza 13:36-43; Dzieje 20:30; 2 Piotra 2:1-3). Nawet gdy w XIX stuleciu pewne szczere osoby zaczęły się odsuwać od chrześcijaństwa i poszukiwać czystej formy wielbienia Boga, ich poglądy wciąż były skażone niebiblijnymi naukami. W roku 1914 Jezus zasiadł na tronie jako mesjański Król, lecz wkrótce potem dla rzetelnych poszukiwaczy prawdy nastały ciężkie czasy. Zgodnie z proroczą zapowiedzią narody ‛stoczyły z nimi wojnę i zwyciężyły ich’, a także przyhamowały głoszenie dobrej nowiny. Owi szczerzy chrześcijanie dostali się więc do niewoli babilońskiej (Objawienie 11:7, 8).

23, 24. Jak słowa Izajasza sprawdzają się na ludzie Bożym od roku 1919?

²³ Jednakże w roku 1919 sytuacja się zmieniła. Jehowa oswobodził członków swego ludu. Odrzucili oni fałszywe nauki, którymi przedtem skalali swój sposób oddawania czci Bogu. W rezultacie odzyskali zdrowie duchowe. Znaleźli się w raju duchowym, który dzisiaj obejmuje swym zasięgiem całą ziemię.

Co ważniejsze, ludzie o prawych sercach opuszczali religię fałszywą i radowali się rajem duchowym w zborze chrześcijańskim (Izajasza 52:11; 2 Koryntian 6:17).