Kogo wobec tego przedstawia winnica? Właściciel wyjaśnia: „Winnicą Jehowy Zastępów jest dom Izraela, a mężowie judzcy są uprawą, którą umiłował” (Izajasza 5:7a).

14. Jakich owoców spodziewa się Jehowa od swego narodu, a jakie otrzymuje?

¹⁴ Bóg liczy, że Jego lud wyda dobre owoce. Współczesny Izajaszowi Micheasz oświadcza: „Czego Jehowa wymaga od ciebie prócz tego, żebyś czynił zadość sprawiedliwości i miłował życzliwość oraz był skromny, chodząc ze swoim Bogiem?” (Micheasza 6:8; Zachariasza 7:9). Ale naród nie zwraca uwagi na wezwanie Jehowy. Bóg „spodziewał się sądu, lecz oto łamanie prawa; prawości — lecz oto krzyk” (Izajasza 5:7b). Mojżesz przewidywał, że członkowie niewiernego ludu będą rodzić trujące grona „winorośli Sodomy” (Powtórzonego Prawa 32:32). Najwyraźniej więc ich łamanie Prawa Bożego polegało między innymi na uprawianiu rozpusty, w tym homoseksualizmu (Kapłańska 18:22). Wyrażenie „łamanie prawa” można też oddać jako „wylewanie krwi”. Takie brutalne traktowanie bliźnich spowodowało, że dręczeni podnieśli „krzyk” — wołanie, które dotarło do uszu założyciela winnicy (porównaj Hioba 34:28).

15, 16. Jak prawdziwi chrześcijanie mogą się wystrzegać wydawania złych owoców, niegdyś rozpowszechnionych w Izraelu?

¹⁵ Jehowa Bóg ‛miłuje prawość i sprawiedliwość’ (Psalm 33:5). Polecił Żydom: „Nie wolno wam dopuszczać się niesprawiedliwości w sądzie. Nie wolno ci maluczkiego traktować stronniczo i nie wolno ci faworyzować kogoś wielkiego. Sprawiedliwie winieneś osądzać swego towarzysza” (Kapłańska 19:15). Dlatego musimy wystrzegać się stronniczości we wzajemnych stosunkach. Nigdy nie pozwólmy, żeby naszą opinię o innych kształtowały takie czynniki, jak rasa, wiek, bogactwo czy ubóstwo (Jakuba 2:1-4). Szczególne znaczenie ma to, by ci, którzy usługują jako nadzorcy, ‛nie czynili nic z nieprzychylnym nastawieniem’ i zawsze przed rozstrzygnięciem sprawy starali się wysłuchać obu stron (1 Tymoteusza 5:21; Przysłów 18:13).

Rozpoznanie Bożej winnicy w czasach nowożytnych

10. Jaką przypowieść o winnicy opowiedział Jezus?

¹⁰ Niewykluczone, że właśnie do słów Izajasza nawiązał Jezus w przypowieści o okrutnych hodowcach: „Był pewien człowiek, gospodarz, który zasadził winnicę i postawił wokół niej ogrodzenie, i wykopał w niej winną tłocznię, i wzniósł wieżę, i wydzierżawił ją hodowcom, i wyjechał za granicę”. Niestety, hodowcy go zdradzili — nawet zabili mu syna. Jezus następnie wskazał, że przypowieść ta dotyczy nie tylko literalnego Izraela: „Królestwo Boże będzie wam [cielesnemu Izraelowi] zabrane, a dane narodowi wydającemu jego owoce” (Mateusza 21:33-41, 43).

11. Jaka duchowa winnica istniała w I wieku n.e.? Do czego jednak doszło po śmierci apostołów?

¹¹ Tym nowym „narodem” okazał się „Izrael Boży”; jest to naród duchowy, złożony ze 144 000 chrześcijan namaszczonych duchem (Galatów 6:16; 1 Piotra 2:9, 10; Objawienie 7:3, 4). Jezus przyrównał jego członków do „gałęzi” na „prawdziwej winorośli”, to znaczy na nim samym. Oczywiście powinni wydawać owoce (Jana 15:1-5). Muszą uzewnętrzniać przymioty Chrystusowe oraz uczestniczyć w dziele rozgłaszania „tej dobrej nowiny o królestwie” (Mateusza 24:14; Galatów 5:22, 23). Jednakże od śmierci dwunastu apostołów ogromna większość osób fałszywie podawała się za gałęzie „prawdziwej winorośli”, gdyż zamiast dobrych owoców rodziła dzikie grona (Mateusza 13:24-30, 38, 39).

12. Jak słowa Izajasza potępiają chrześcijaństwo i jaka wypływa z nich nauka dla prawdziwych chrześcijan?

¹² Słowa Izajasza potępiające Judę odnoszą się więc dzisiaj do chrześcijaństwa. Zbadanie jego dziejów — wojen, krucjat, inkwizycji — ujawnia, jak cierpkie wydawało owoce! Ale chrześcijanie namaszczeni duchem, tworzący prawdziwą winnicę, oraz ich współtowarzysze z „wielkiej rzeszy” koniecznie powinni mieć w pamięci wypowiedź Izajasza (Objawienie 7:9). Jeżeli chcą spełnić oczekiwania właściciela winnicy, muszą indywidualnie i zbiorowo przynosić plony, które cieszą się Jego uznaniem.