„A z jednego z nich [z tych czterech rogów] wyszedł inny róg, mały, i rósł coraz bardziej ku południowi i ku wschodowi oraz ku Ozdobie.

14. Co anioł Gabriel oznajmił na temat poczynań symbolicznego małego rogu i jaki los mu zapowiedział?

¹⁴ Aby zrozumieć znaczenie powyższej wypowiedzi, musimy z uwagą wysłuchać słów anioła Bożego. Po wyjaśnieniu, iż z imperium Aleksandra wyrosną cztery królestwa, anioł Gabriel informuje: „Pod koniec ich królestwa, gdy występni dopełnią miary swych czynów, powstanie król o srogim obliczu i rozumiejący zagadkowe wypowiedzi. I moc jego stanie się potężna, lecz nie dzięki jego własnej mocy. I w zdumiewający sposób będzie przywodził do zguby, niewątpliwie też powiedzie mu się i będzie działał skutecznie. I doprowadzi do zguby potężnych oraz lud świętych.

MAŁY RÓG POTĘŻNIEJE

16. (a) Z którego symbolicznego rogu wyrósł mały róg? (b) Jak Rzym stał się szóstym mocarstwem światowym przepowiedzianym w Biblii, dlaczego jednak nie on był symbolicznym małym rogiem?

¹⁶ Jak poświadcza historia, mały róg wyrósł z jednego ze wspomnianych wcześniej czterech symbolicznych rogów — z wysuniętego najdalej na zachód hellenistycznego królestwa Kasandra, który sprawował władzę nad Macedonią i Grecją. Później wchłonęło je królestwo Lizymacha, panującego w Tracji i Azji Mniejszej. W II wieku p.n.e. te zachodnie rejony świata hellenistycznego zostały podbite przez Rzym. A do roku 30 p.n.e. Rzym zawładnął wszystkimi królestwami hellenistycznymi, stając się w ten sposób szóstym mocarstwem światowym wspomnianym w proroctwach biblijnych. Jednakże imperium rzymskie nie było odpowiednikiem małego rogu z wizji Daniela, nie przetrwało bowiem do „wyznaczonego czasu końca” (Daniela 8:19).

17. (a) Co łączyło Brytanię z cesarstwem rzymskim? (b) Jaki związek istnieje między imperium brytyjskim a hellenistycznym królestwem Macedonii i Grecji?

¹⁷ Co zatem mówi historia na temat tożsamości agresywnego „króla o srogim obliczu”? Północno-zachodnią odroślą cesarstwa rzymskiego była Brytania. Aż do początków V wieku n.e. na terenach dzisiejszej Wielkiej Brytanii znajdowały się prowincje rzymskie. Z czasem imperium to upadło, lecz wpływy kultury grecko-rzymskiej utrzymały się w Brytanii i w innych rejonach Europy podlegających niegdyś władzy Rzymu. Meksykański poeta i pisarz Octavio Paz, laureat Nagrody Nobla, oświadczył: „Po upadku cesarstwa rzymskiego jego miejsce zajął Kościół”. Następnie dodał: „Ojcowie Kościoła, a także późniejsi scholastycy, przeszczepili filozofię grecką na grunt nauk chrześcijańskich”. A filozof i matematyk Bertrand Russell nadmienił: „U podłoża cywilizacji zachodniej, mającej rodowód grecki, leży tradycja filozoficzna i naukowa zrodzona dwa i pół tysiąca lat temu w Milecie [greckim mieście w Azji Mniejszej]”. Można zatem powiedzieć, że pod względem kulturowym imperium brytyjskie sięga korzeniami aż do hellenistycznego królestwa Macedonii i Grecji.

18. Co jest małym rogiem, który w „czasie końca” przeobraził się w „króla o srogim obliczu”? Wyjaśnij to szerzej.

¹⁸ Do roku 1763 imperium brytyjskie zdążyło już pokonać swych potężnych rywali — Hiszpanię i Francję. Niepodzielnie panując na morzach, występowało odtąd w roli siódmego mocarstwa światowego zapowiedzianego w proroctwach biblijnych. Mimo iż w roku 1776 trzynaście kolonii amerykańskich oderwało się i utworzyło Stany Zjednoczone Ameryki, imperium brytyjskie się rozrastało, aż objęło jedną czwartą powierzchni ziemi i czwartą część jej mieszkańców. Siódma potęga światowa wzmocniła się jeszcze bardziej, gdy Stany Zjednoczone podjęły współpracę z Wielką Brytanią, wskutek czego pojawiło się podwójne mocarstwo anglo-amerykańskie. Pod względem gospodarczym i militarnym rzeczywiście stało się ono „królem o srogim obliczu”. A zatem małym rogiem, który w „czasie końca” przeobraził się w groźną potęgę polityczną, jest dwuczłonowe anglo-amerykańskie mocarstwo światowe.

19. O jakiej „Ozdobie” wspomniano w wizji?

¹⁹ Daniel widział, iż ów mały róg „rósł coraz bardziej” ku „Ozdobie” (Daniela 8:9). Ziemia Obiecana, którą Jehowa dał swemu wybranemu ludowi, była tak piękna, że nazwano ją „ozdobą wszystkich krain”, czyli całego świata (Ezechiela 20:6, 15). Prawdą jest, iż 9 grudnia 1917 roku wojska brytyjskie zajęły Jerozolimę, a w roku 1920 Liga Narodów przyznała Wielkiej Brytanii mandat nad Palestyną, utrzymany w mocy do 14 maja 1948 roku. Niemniej omawiana wizja ma znaczenie prorocze i zawiera wiele symboli. A wspomniana „Ozdoba” nie wyobraża Jerozolimy, lecz ziemski stan ludu, który za czasów siódmego mocarstwa światowego jest święty w oczach Bożych. Zobaczmy, jak potęga anglo-amerykańska usiłuje zagrozić tym świętym.