A co można powiedzieć o stopach posągu? Są one uformowane z mieszaniny żelaza z gliną (odczytaj Daniela 2:41-43). Opis ten dotyczy czasu, gdy siódma głowa — potęga anglo-amerykańska — zyskała na znaczeniu. Tak jak żelazna struktura zmieszana z gliną jest słabsza niż lite żelazo, tak też owa potęga jest słabsza niż imperium, z którego się wyłoniła. Jak do tego doszło?

8, 9. (a) Jak siódme mocarstwo światowe wykazywało cechy żelaza? (b) Co wyobraża glina w stopach posągu?

⁸ Siódma głowa bestii nieraz dowodziła swej siły. Przykładem może być zwycięstwo w I wojnie światowej. Jej iście żelazna moc uwidoczniła się również w II wojnie światowejc. Potem siódma głowa wciąż co jakiś czas ujawniała cechy żelaza. Jednak już dość wcześnie zaczęło się ono mieszać z gliną.

⁹ Słudzy Jehowy od dawna starali się zrozumieć symbolikę stóp posągu. Księga Daniela 2:41 opisuje mieszaninę żelaza i gliny nie jako wiele, lecz jako jedno „królestwo”. Dlatego glina wyobraża różne elementy w sferze wpływów potęgi anglo-amerykańskiej, które czynią ją słabszą od dawnego imperium rzymskiego, przyrównanego do litego żelaza.

¹¹ Czy liczba palców u stóp posągu ma jakieś istotne znaczenie? Zastanówmy się: W innych wizjach Daniel podawał konkretne liczby, na przykład ile rogów znajdowało się na głowach różnych bestii. Liczby te mają swoje znaczenie. Jednak opisując posąg, prorok nie wspomniał o liczbie palców u stóp. Dlatego, jak się wydaje, nie jest ona bardziej znacząca niż to, że posąg miał dwoje ramion, dłoni, nóg czy stóp. Daniel sprecyzował jedynie, że te palce są uformowane z żelaza i gliny. Z jego opisu możemy wywnioskować, że właśnie anglo-amerykańskie mocarstwo światowe będzie zajmować dominującą pozycję, gdy „kamień”, wyobrażający Królestwo Boże, uderzy w stopy posągu (Dan. 2:45).