7. Co ilustruje niewierność Gomer oraz jej późniejszy powrót?

⁷ Na początku działalności prorockiej polecono Ozeaszowi wziąć „żonę rozpusty” (1:2). Jehowa oczywiście miał w tym pewien cel. Izrael był dla Niego jakby żoną, która stała się niewierna i dopuściła się rozpusty. On jednak pragnął okazać jej miłość i próbował ją odzyskać. Trafnym unaocznieniem tego była żona Ozeasza, Gomer. Przypuszcza się, że po urodzeniu pierwszego dziecka zaczęła zdradzać męża, tak iż następne dzieci najprawdopodobniej były owocem jej cudzołóstwa (2:5-7). Wskazuje na to wzmianka, że „urodziła mu [Ozeaszowi] syna”, podczas gdy w związku z narodzinami dwojga innych dzieci w ogóle o nim nie wspomniano (1:3, 6, 8). Z rozdziału 3, wersetów od 1 do 3, zdaje się wynikać, iż Ozeasz z powrotem przyjął Gomer, kupując ją jak niewolnicę. Tak samo Jehowa ponownie przyjął swój lud, gdy ten okazał skruchę za swe cudzołożne postępowanie.

„Żona nierządu” rodzi Ozeaszowi syna, Jizreela. Później ma jeszcze dwoje dzieci: córkę Lo-Ruchamę (co znaczy „nie okazano [jej] miłosierdzia”) i syna Lo-Ammi („nie mój lud”).