Nowe bukłaki na ogół jednak wytrzymywały wewnętrzne ciśnienie wywołane fermentacją wina. Natomiast stare, które z upływem czasu stwardniały i straciły elastyczność, mogły popękać.

Greckim odpowiednikiem słowa „bukłak” jest askòs. Jezus Chrystus powiedział: „Nie wlewają też nowego wina do starych bukłaków [„worków skórzanych”, Bp, Int]; lecz jeśli to zrobią, bukłaki pękną i wino się wyleje, bukłaki zaś ulegną zniszczeniu. Ale nowe wino wlewają do nowych bukłaków, a wtedy jedno i drugie jest zachowane” (Mt 9:17; Mk 2:22; Łk 5:37, 38). Młode wino podczas fermentacji wydziela dwutlenek węgla, który wywiera nacisk na ścianki bukłaka. Skóra w nowych bukłakach się naciąga, natomiast w starych jest nieelastyczna i pęka.

Jezus podał ten przykład jako część odpowiedzi na pytanie, dlaczego jego uczniowie nie przestrzegają wszystkich starych zwyczajów uznawanych przez faryzeuszy. Najwyraźniej chciał pokazać, że chrześcijańska prawda jest zbyt silna i pełna życia, by istnieć w ramach starego systemu judaistycznego, któremu brakowało witalności i elastyczności i który szybko przemijał (Mt 9:14-16; zob. NACZYNIA).