¹³ Gdy Jezus uzdrowił niewidomego niemowę opętanego przez demona, faryzeusze oświadczyli oskarżycielsko: „Ten człowiek nie wypędza demonów inaczej, jak tylko mocą Belzebuba [Szatana], ich władcy”. Tym samym przyznali wprawdzie, że wypędzanie demonów wymaga nadludzkiej mocy, ale moc posiadaną przez Jezusa przypisali Szatanowi. Był to zarzut zarówno niesłuszny, jak i nielogiczny.

(Mateusza 12:22-26).