10. Jak w myśl Ewangelii według Mateusza 18:15-17 należało rozwiązywać poważne problemy?

¹⁰ Na potrzebę istnienia takiej struktury organizacyjnej wskazał sam Jezus. Zwróćmy uwagę na jego słowa zanotowane w Ewangelii według Mateusza 18:15-17. Chrystus powiedział, że czasami między dwoma sługami Bożymi może powstać zatarg — gdy jeden zgrzeszy przeciwko drugiemu. Poszkodowany ma w takiej sytuacji porozmawiać z tą drugą osobą i ‛odsłonić jej winę’ na osobności, w cztery oczy. Gdyby to nie zakończyło sporu, o pomoc może poprosić jedną lub dwie inne osoby, które znają okoliczności zajścia. A gdyby i to nie poskutkowało? Jezus wyjaśnił: „Jeżeli ich nie posłucha, powiedz zborowi. Jeśli nie posłucha nawet zboru, niech będzie dla ciebie po prostu jak człowiek z narodów i jak poborca podatkowy”. Kiedy Jezus wypowiadał te słowa, „zborem Bożym” wciąż był naród izraelski, więc pierwotnie ta rada odnosiła się do rodowitych Żydów.a Ale gdy powstał zbór chrześcijański, znalazła zastosowanie właśnie w nim. Jest to kolejny dowód na to, że lud Boży miał mieć zorganizowaną strukturę, umożliwiającą budowanie i pouczanie poszczególnych chrześcijan.

11. Jaką rolę w rozwiązywaniu problemów odgrywają starsi?

¹¹ Słusznie więc starsi, czyli nadzorcy, reprezentują zbór, gdy trzeba rozwiązać jakiś problem lub rozpatrzyć przypadek popełnienia grzechu. Jest to zgodne z tym, co o kwalifikacjach starszych powiedziano w Liście do Tytusa 1:9. Oczywiście tacy starsi — nie wyłączając Tytusa, którego Paweł posłał do zborów, by „skorygował to, co wadliwe” — byli ludźmi niedoskonałymi (Tytusa 1:4, 5). Dlatego mężczyźni, których rekomenduje się na starszych, muszą wcześniej dowieść swej wiary i oddania. Dzięki temu pozostali członkowie zboru mogą ufać, że bracia ci zapewnią im właściwe przewodnictwo.