Poprzez Syna Jehowa przekazał, co dla ratowania życia mieli zrobić chrześcijanie, którzy przed zagładą Jerozolimy w roku 70 mieszkali w tym mieście lub w innych rejonach Judei. Jezus oznajmił: „Kiedy więc ujrzycie obrzydliwość, która sprowadza spustoszenie, jak powiedziano przez proroka Daniela, stojącą w miejscu świętym (...), niech potem ci w Judei zaczną uciekać w góry” (Mat. 24:15, 16). Ale jak naśladowcy Jezusa mieli poznać, że to proroctwo się spełnia?

14. Jak rozwój sytuacji rzucił światło na wskazówki Jezusa?

¹⁴ W miarę rozwoju sytuacji słowa Jezusa stawały się coraz bardziej zrozumiałe. W roku 66 armia rzymska pod wodzą Cestiusza Gallusa przybyła do Jerozolimy, by stłumić powstanie żydowskie. Gdy buntownicy, znani jako zeloci, schronili się w warowni przylegającej do świątyni, Rzymianie zaczęli podkopywać świątynny mur. Czujni chrześcijanie doskonale pojęli sens tych wydarzeń — pogańska armia z bałwochwalczymi sztandarami, czyli „obrzydliwość”, znalazła się pod samym murem świątyni, w „miejscu świętym”. Nadszedł więc moment, by ‛zaczęli uciekać w góry’. Ale jak mogli zbiec z miasta, które było oblężone? Otóż sprawy miały przybrać niespodziewany obrót.

15, 16. (a) Jakie konkretne wskazówki podał Jezus i dlaczego niezwykle ważne było ich usłuchanie? (b) Od czego będzie zależało nasze wybawienie?

¹⁵ Bez wyraźnej przyczyny Cestiusz Gallus ze swoim wojskiem odstąpił od Jerozolimy i ruszył w drogę powrotną. Zeloci rzucili się w pościg. Walczące strony oddaliły się od miasta i naśladowcy Jezusa nagle zyskali sposobność ucieczki.

¹⁶ Otóż w miarę rozwoju wydarzeń podczas wielkiego ucisku naśladowcy Chrystusa będą musieli zwracać baczną uwagę na wskazówki pochodzące z Biblii i od organizacji Jehowy. Na przykład polecenie Jezusa, by ‛zacząć uciekać w góry’, ma również współczesne zastosowanie. Na czym dokładnie będzie polegała nasza ucieczka, to się jeszcze okażeb. Jednak możemy być pewni, że Jehowa wyjaśni znaczenie tych wskazówek, gdy przyjdzie czas, aby się do nich zastosować.