KTO BĘDZIE „WZIĘTY”?

15, 16. Jak słowa z Mateusza 24:40, 41 pokazują, że pomazańcy powinni zachowywać czujność?

¹⁵ Zanim Jezus opowiedział te trzy przypowieści, opisał ostateczne osądzenie pomazańców, które wyjawi, kto z nich cieszy się Bożym uznaniem. Powiedział o dwóch mężczyznach pracujących w polu i dwóch kobietach mielących w żarnach. Wygląda na to, że obaj mężczyźni i obie kobiety wykonywali tę samą pracę, ale Jezus zaznaczył: „Jeden będzie wzięty, a drugi pozostawiony (...) jedna będzie wzięta, a druga pozostawiona” (odczytaj Mateusza 24:40, 41). Następnie zachęcił swoich naśladowców: „Dlatego stale czuwajcie, bo nie wiecie, którego dnia wasz Pan przyjdzie” (Mat. 24:42). Coś podobnego powiedział po tym, jak podał przypowieść o dziewicach (Mat. 25:13). Czy te wypowiedzi mają ze sobą jakiś związek? Wydaje się, że tak. Tylko prawdziwi, wierni pomazańcy zostaną ‛wzięci’ przez Jezusa do niebiańskiego Królestwa (Jana 14:3).

¹⁶ Do końca zachowuj czujność. Pomazańcy, którzy nie pozostaną duchowo czujni, nie znajdą się w gronie „wybranych” (Mat. 24:31). Ale tak naprawdę wszyscy słudzy Boży, niezależnie od swojej nadziei, powinni zwracać uwagę na ostrzeżenia Jezusa, żeby stale czuwać i pozostać wiernym.

17. Dlaczego nie powinniśmy się martwić, jeśli w ostatnich latach Jehowa postanowił namaścić kogoś duchem świętym?

¹⁷ Ponieważ dobrze znamy Jehowę, ufamy Jego osądowi. Jeśli w ostatnich latach postanowił On namaścić swoim duchem jakąś wierną osobę, nie martwimy się tymc. Pamiętamy, co Jezus powiedział o pracownikach z godziny 11, gdy podał przypowieść o winnicy (Mat. 20:1-16). Ci, którzy zostali najęci do pracy w późniejszych godzinach, otrzymali od właściciela winnicy taką samą zapłatę jak ci, którzy rozpoczęli pracę wcześniej. Podobnie każdy pomazaniec, który okaże się wierny, otrzyma nagrodę niebiańską niezależnie od tego, kiedy został wybrany.

Ponadto w artykule tym powiedzieliśmy, że jeśli pomazańcy chcą otrzymać swoją niebiańską nagrodę, to muszą do końca zachowywać czujność. Już nie mogą się doczekać, kiedy zostaną „zebrani, by być razem” z Jezusem w niebie. Po Armagedonie wezmą udział w „zaślubinach Baranka” jako obiecana mu „żona” (2 Tes. 2:1; Obj. 19:7, 9).