18, 19. (a) Dlaczego pan nie porównywał niewolnika, któremu dał dwa talenty, z tym, który otrzymał pięć? (b) Czego ta przypowieść uczy nas o udzielaniu pochwał i porównywaniu się z drugimi? (c) Dlaczego trzeci niewolnik został osądzony niepomyślnie?

¹⁸ Pomyślmy najpierw o niewolnikach, z których jeden otrzymał pięć talentów, a drugi dwa. Każdemu z nich pan rzekł: „Świetnie, niewolniku dobry i wierny!” Czy pochwaliłby w taki sposób sługę z pięcioma talentami, gdyby ten zyskał tylko dwa? Zapewne nie! Z drugiej strony niewolnikowi, który przyniósł dwa talenty, nie powiedział: „Dlaczego nie zdobyłeś pięciu? Spójrz, ile dla mnie zyskał twój współsługa!” Wyrozumiały pan, wyobrażający Jezusa, nie porównywał ich ze sobą. Wyznaczył talenty „każdemu według jego zdolności”, nie oczekując od swych niewolników niczego ponad to, co mogli uczynić. Obydwaj otrzymali jednakową pochwałę, gdyż pracowali dla swego pana z całej duszy. Wszyscy możemy się z tego czegoś nauczyć.

Mateusza 25:14-