² Akurat odbył ważną rozmowę z przywódcami religijnymi. Nagle wokół niego powstaje małe zamieszanie — ludzie przyprowadzają do niego dzieci. Najwyraźniej są one w różnym wieku, bo ewangelista Marek określa je tym samym greckim słowem, co wcześniej 12-letnią dziewczynkę, Łukasz zaś w równoległym sprawozdaniu używa wyrazu, który odnosi się także do niemowląt (Marka 5:41, 42; 10:13; Łukasza 18:15). Oczywiście tam, gdzie są dzieci, często robi się rozgardiasz i hałas. Uczniowie Jezusa ganią rodziców — widocznie sądzą, że Mistrz ma zbyt mało czasu, by poświęcać go dzieciom. A jak reaguje Jezus?

4, 5. (a) Skąd wiemy, że Jezus był przystępny? (b) Na jakie pytania znajdziemy odpowiedź w tym rozdziale?

⁴ Gdyby Jezus był surowy, chłodny lub dumny, dzieci zapewne by do niego nie lgnęły. Także ich rodzice krępowaliby się do niego podejść. Spróbuj sobie wyobrazić, jak bardzo musieli cieszyć się ci ludzie, gdy Jezus tak życzliwie przyjął i pobłogosławił ich dzieci, pokazując tym samym, że są cenne w oczach Bożych. Chociaż na jego barkach spoczywały niezwykle odpowiedzialne obowiązki, jak zawsze okazał się wyjątkowo przystępny.