Kiedy Jezus naucza ludzi w okolicach Cezarei Filipowej, oddalonej o jakieś 25 kilometrów od góry Hermon, kieruje do swoich apostołów niezwykłą obietnicę: „Zapewniam was, że niektórzy ze stojących tutaj nie umrą, dopóki nie zobaczą Syna Człowieczego przychodzącego w swoim Królestwie” (Mateusza 16:28).

Uczniowie zapewne zastanawiają się, co Jezus ma na myśli. Mniej więcej po upływie tygodnia zabiera ze sobą na wysoką górę trzech apostołów — Piotra, Jakuba i Jana. Prawdopodobnie dzieje się to nocą, bo ci trzej mężczyźni są senni. Kiedy Jezus się modli, doznaje przemienienia. Apostołowie dostrzegają, że jego twarz jaśnieje jak słońce, a jego szaty błyszczą olśniewającą bielą.

Wizja ta jest wielkim pokrzepieniem dla Jezusa i apostołów! Stanowi zapowiedź królewskiej chwały Chrystusa. Zgodnie z jego obietnicą uczniowie ujrzeli „Syna Człowieczego przychodzącego w swoim Królestwie” (Mateusza 16:28). Kiedy byli na górze, stali się „naocznymi świadkami jego wspaniałości”.