Mówię wam zgodnie z prawdą: Ustanowi go nad całym swoim mieniem” (Łukasza 12:42, 44).

Miał dostarczać pożywnego pokarmu duchowego „we właściwym czasie”, a jako ustanowiony nad całym gronem sług Chrystusa, miał zarządzać ogółem jego ziemskich spraw — ‛całym jego mieniem’. Co to za „mienie”?

8, 9. Zarządzanie jakim „mieniem” powierzono niewolnikowi?

⁸ Niewolnik, o którym mówił Chrystus, sprawuje nadzór nad dobrami materialnymi wykorzystywanymi przez jego naśladowców w związku z prowadzoną przez nich działalnością. Są to między innymi obiekty Biura Głównego i poszczególnych biur oddziałów Świadków Jehowy, jak również rozsiane po całym świecie miejsca, w których wielbią oni Boga — Sale Królestwa i Sale Zgromadzeń. Co ważniejsze, niewolnik opracowuje także krzepiące duchowo programy cotygodniowych zebrań oraz regularnie odbywających się większych zgromadzeń, poświęconych studiowaniu Biblii. Na tych spotkaniach przekazywane są informacje o spełnianiu się proroctw zawartych w tej Księdze oraz udzielane są wskazówki, jak na co dzień stosować się do jej zasad.

⁹ Szafarz ma też za zadanie nadzorować nader ważne dzieło głoszenia „tej dobrej nowiny o królestwie” i czynienia „uczniów z ludzi ze wszystkich narodów”. W ramach tej działalności trzeba uczyć ludzi przestrzegania wszystkiego, co Chrystus — Głowa zboru — nakazał wykonywać w obecnym czasie końca (Mateusza 24:14; 28:19, 20; Objawienie 12:17). Dzięki temu głoszeniu i nauczaniu pojawiła się „wielka rzesza” lojalnych towarzyszy namaszczonego ostatka. Są oni „kosztownościami wszystkich narodów” i niewątpliwie należą do cennego „mienia” Chrystusa, zarządzanego przez wiernego niewolnika (Objawienie 7:9; Aggeusza 2:7).