BIBLIOTEKA INTERNETOWA Strażnicy

Zorganizowani do spełniania woli „Boga pokoju”

Królestwo Boże panuje!
- Podobnie jak pasterz szuka zaginionej owieczki, tak starsi dokładają starań, żeby odnaleźć tych, którzy utracili kontakt ze zborem
  
  Łukasza 15:4-7

Zorganizowani do spełniania woli „Boga pokoju”

Królestwo Boże panuje!
- ²¹ Co pasterz z przypowieści robi po odnalezieniu owcy? Delikatnie ją podnosi, „wkłada ją na swe barki” i zanosi z powrotem do stada. Tak samo szczere wyrazy troski ze strony starszego mogą niejako delikatnie podnieść osobę, która osłabła duchowo, i pomóc jej wrócić do zboru.
  
  DOBRE EFEKTY COTYGODNIOWYCH WIZYT
  
  POBUDZANI troską o zagubione owce, starsi z pewnego zboru w Stanach Zjednoczonych zaczęli się zastanawiać, jak im pomóc. Ustalili, że na terenie zboru mieszka około 30 osób, które przestały służyć Jehowie dziesiątki lat temu. Większość z nich jest już w podeszłym wieku.
  
  Alfredo, jeden ze starszych, dostał listę ich nazwisk i rozpoczął wizyty. „W każdy piątek rano zachodzę do któregoś z nieczynnych głosicieli” — wyjaśnia. Gdy Alfredo zastaje taką osobę w domu, stara się nawiązać swobodną rozmowę, w której wyraża serdeczną i szczerą troskę. Zapewnia, że zbór nie zapomniał pięknej pracy wykonanej przez tę osobę na rzecz Królestwa Jehowy. Alfredo opowiada: „Kiedy pewnemu sędziwemu bratu przypomniałem, ile godzin poświęcił na głoszenie i ile czasopism rozpowszechnił w ostatnim miesiącu swojej aktywności w roku 1976, do oczu napłynęły mu łzy”. Podczas wizyt Alfredo odczytuje także Ewangelię według Łukasza 15:4-7, 10, a następnie mówi: „Co się dzieje, gdy zagubiona owca wraca do zboru? Jehowa, Jezus i aniołowie bardzo się radują. Wyobrażasz to sobie?”.
  
  Alfredo niesie pomoc nieczynnym już od dwóch lat. Jakie są owoce jego wytrwałych wysiłków? Dwóch braci zaczęło znowu spotykać się ze zborem. Regularnie uczęszczają teraz na niedzielne zebrania. „Kiedy weszli do Sali Królestwa, tym razem to ja wzruszyłem się do łez” — mówi Alfredo z uśmiechem. „Chociaż przychodzą już na zebrania, wciąż odwiedzam ich w piątki, bo mówią, że bardzo wyczekują tych cotygodniowych wizyt — i ja również”.