Lecz gdy tylko przybył ten twój syn, który z nierządnicami przejadł twoje środki do życia, zarżnąłeś dla niego tucznego byczka’” (Łukasza 15:28-30).

Jeżeli był naprawdę oddany ojcu, to dlaczego nie odzwierciedlał jego postawy? Dlaczego mając sposobność okazania bratu miłosierdzia, nie znalazł w swym sercu miejsca na współczucie? (Porównaj Psalm 50:20-22).

w sercach nie mieli miłości. Członków prostego ludu traktowali jak błoto pod nogami, a nawet nazywali pogardliwie „ludźmi przeklętymi” (Jana 7:49). Jakie wrażenie mogły wywierać na Bogu uczynki takich przywódców, skoro ich serca były od Niego bardzo oddalone? (Mateusza 15:7, 8).

10. (a) Dlaczego słowa: „Miłosierdzia chcę, a nie ofiary” stanowiły stosowną radę? (b) Dlaczego nieokazywanie miłosierdzia jest sprawą poważną?

¹⁰ Jezus radził faryzeuszom: „Idźcie więc i nauczcie się, co to znaczy: ‚Miłosierdzia chcę, a nie ofiary’” (Mateusza 9:13; Ozeasza 6:6). Mieli niewłaściwą hierarchię wartości — nie przejawiali miłosierdzia, toteż wszelkie składane przez nich ofiary były bezwartościowe. Jest to naprawdę poważna sprawa, gdyż Biblia oznajmia, że w oczach Boga ‛niemiłosierni zasługują na śmierć’ (Rzymian 1:31, 32). Nic więc dziwnego, iż Jezus powiedział, że przywódców religijnych jako klasę czeka wieczna zagłada. Na taki osąd najwyraźniej zasłużyli głównie dlatego, że nie okazywali miłosierdzia (Mateusza 23:33).