gdy małego Jezusa przyniesiono do świątyni, liczyła sobie już 84 lata. Mimo podeszłego wieku stale w niej przebywała — zapewne od ofiary porannej do wieczornej — dzięki czemu miała zaszczyt zobaczyć małego Jezusa i dać o nim świadectwo. Jej „posty i błagania” były przejawem żalu i wielkiej tęsknoty, wywołanych być może trwającym od wieków brakiem niezawisłości narodu żydowskiego, a także upadkiem religijnym, dającym się zauważyć nawet w świątyni i wśród kapłanów.

(Łk 2:36-38)