„w dalszym ciągu robił postępy w mądrości i we wzroście cielesnym oraz w łasce u Boga i u ludzi” (odczytaj Łukasza 2:51, 52).

²⁹ Informacja o tym, że Jezus ciągle „robił postępy w mądrości”, również mówi nam coś o Józefie. Takie postępy Jezusa z pewnością były w dużej mierze zasługą jego przybranego ojca. W tamtych czasach wśród Żydów krążyła opinia, iż prawdziwie mądry może być tylko ten, kto nie pracuje fizycznie. Twierdzono, że rolnicy czy rzemieślnicy „nie zabłysną ani nauką, ani sądem, ani się nie znajdą między tymi, co układają przypowieści” (Mądrość Syracha 38:34, Biblia Tysiąclecia, wyd. III). Mądrość Jezusa okazała się najlepszym dowodem na to, jak błędna była ta opinia. Niewątpliwie Józef wykorzystywał wszelkie okazje, żeby pouczać swego przybranego syna. I wszystko przemawia za tym, że choć był skromnym cieślą, skutecznie przekazywał mu ‛naukę i sądy’ Jehowy.

30. Pod jakim względem ojcowie mogą naśladować Józefa?

³⁰ W omawianych wersetach znajdujemy także wzmiankę o „wzroście cielesnym” Jezusa. Nie ulega wątpliwości, że Józef dbał o jego potrzeby fizyczne. Ponadto przygotowywał go do życia, szkoląc w swoim zawodzie. Przecież Jezus był znany nie tylko jako syn cieśli, ale też jako cieśla (Marka 6:3). Naprawdę warto stosować metody wychowawcze Józefa. Dzisiejsi ojcowie postępują mądrze, gdy troszczą się o codzienne potrzeby swych pociech i pomagają im zdobyć praktyczne umiejętności, dzięki którym będą umiały zarobić na swoje utrzymanie.