17. (a) Jaka pilna wiadomość dociera do Jezusa głoszącego w Perei? (b) Co pokazuje, że Jezus ma wyczucie czasu i wie, jak musi teraz postąpić?

¹⁷ Ta pilna wiadomość pochodzi od Marty i Marii, sióstr Łazarza, mieszkających w Betanii w Judei. „Panie, oto ten, którego kochasz, choruje” — oznajmia posłaniec. „Choroba ta nie jest ku śmierci”, odpowiada Jezus, „lecz ku chwale Bożej, aby za jej sprawą Syn Boży był otoczony chwałą”. Mając na uwadze ten cel, Jezus pozostaje na miejscu jeszcze dwa dni. Potem mówi uczniom: „Chodźmy znowu do Judei”. Ci z niedowierzaniem pytają: „Rabbi, dopiero co Judejczycy usiłowali cię ukamienować, a ty znowu tam idziesz?” Jezus jednak zdaje sobie sprawę, że „godziny światła dziennego”, czyli czas wyznaczony mu przez Boga na ziemską służbę, dobiegają końca. Dokładnie wie, co musi jeszcze uczynić i dlaczego (Jana 11:1-10).

21. Co następuje po cudownym wskrzeszeniu Łazarza?

²¹ A zatem dzięki zwłoce w przybyciu do Betanii Jezus dokonuje cudu, którego nikt nie może przeoczyć. Mocą Bożą wskrzesza człowieka martwego od czterech dni. Musi to zauważyć nawet prześwietny Sanhedryn, który wydaje na tego cudotwórcę wyrok śmierci! Ów cud znamionuje więc doniosły punkt zwrotny w działalności Jezusa — po okresie, gdy „jeszcze nie nadeszła jego godzina”, nastaje czas, gdy ta ‛godzina nadeszła’.