Najwspanialszy dowód miłości

4. Dlaczego rzymski żołnierz doszedł do wniosku, że Jezus nie był zwykłym człowiekiem, i za kogo go uznał?

⁴ Ciemności w czasie agonii Jezusa oraz trzęsienie ziemi po jego śmierci wprawiły w zdumienie rzymskiego setnika, który nadzorował egzekucję. Oświadczył on: „To na pewno był Syn Boży” (Mateusza 27:54). Rzeczywiście, Jezus nie był zwykłym człowiekiem. Wspomniany żołnierz przyczynił się do zgładzenia jednorodzonego Syna Najwyższego Boga! A jak bardzo Bóg kochał tego Syna?

5. Jak można zilustrować ogrom czasu, który Jehowa i Jego Syn spędzili razem w niebie?

⁵ Biblia nazywa Jezusa „pierwszym spośród całego stworzenia” (Kolosan 1:15). Tak więc ten Syn Jehowy istniał jeszcze przed powstaniem materialnego wszechświata. Jak długo przebywał z Ojcem? Niektórzy naukowcy szacują wiek wszechświata na 13 miliardów lat. Czy potrafisz sobie wyobrazić taki okres? Żeby ułatwić to ludziom, w pewnym planetarium wykonano oś czasu o długości 110 metrów. Kiedy zwiedzający idą wzdłuż tej osi, z każdym krokiem przesuwają się o jakieś 75 milionów lat w dziejach wszechświata. Na końcu skali ukazano całą historię człowieka za pomocą kreski o grubości zaledwie ludzkiego włosa! Nawet jeśli te obliczenia są poprawne, to i tak cała ta oś czasu nie wystarczy, żeby unaocznić długość życia Syna Jehowy. A czym zajmował się on przez te wszystkie wieki?

6. (a) Czym się zajmował Syn Jehowy, zanim przyszedł na ziemię? (b) Jaka więź łączy Jehowę z Jego Synem?

⁶ Syn z radością usługiwał jako „mistrzowski wykonawca” u boku Ojca (Przysłów 8:30). W Biblii czytamy o nim: „Bez jego udziału nic nie zaczęło istnieć” (Jana 1:3). Oznacza to, że współpracował z Jehową w stwarzaniu wszystkiego innego. Musiały to być dla Nich niezwykle emocjonujące i szczęśliwe chwile! Człowiek dobrze wie, jak mocna miłość potrafi łączyć rodziców z dzieckiem. Miłość jest „doskonałą więzią jedności” (Kolosan 3:14). Aż trudno wyobrazić sobie więź, jaka powstała między Jehową Bogiem i Jego Synem przez taki niezmierzony czas. Z całą pewnością połączyła Ich niezwykle silna miłość.

7. Jak Jehowa wyraził swoje uczucia do Syna w czasie jego chrztu?

⁷ Mimo to Ojciec wysłał swojego Syna na ziemię, żeby urodził się tu jako człowiek. Oznaczało to, że Jehowa musiał na parę dziesięcioleci zrezygnować z bliskiego towarzystwa swojego ukochanego Syna. Z wielkim zainteresowaniem patrzył z nieba, jak on dorasta i staje się doskonałym człowiekiem. W wieku około 30 lat Jezus dał się ochrzcić. Nie musimy zgadywać, co Jehowa o nim myślał. Osobiście przemówił z nieba: „To jest mój ukochany Syn, którego darzę uznaniem” (Mateusza 3:17). Kiedy widział, jak Jezus wiernie wypełnia wszystkie proroctwa i wywiązuje się ze wszystkich powierzonych mu zadań, musiał być bardzo szczęśliwy (Jana 5:36; 17:4).

8, 9. (a) Co przechodził Jezus 14 nisan 33 roku i jak wpływało to na jego niebiańskiego Ojca? (b) Dlaczego Jehowa pozwolił, żeby Jego Syn cierpiał i umarł?

⁸ Co jednak Jehowa czuł, gdy nocą 14 nisan 33 roku Jezus został zdradzony, a potem schwytany przez motłoch? Gdy został opuszczony przez przyjaciół i bezprawnie osądzony? Gdy go ośmieszano, opluwano oraz bito pięściami? Gdy biczem masakrowano mu plecy? Gdy przybijano mu ręce i nogi do drewnianego pala, na którym potem wisiał, słuchając obelg? Co przeżywał Ojciec, gdy Jego ukochany Syn wołał do Niego w śmiertelnej udręce? Gdy wydał ostatnie tchnienie i po raz pierwszy od powstania dzieła stwórczego przestał istnieć? (Mateusza 26:14-16, 46, 47, 56, 59, 67; 27:38-44, 46; Jana 19:1).

⁹ Nie sposób tego wyrazić. Ponieważ Jehowa żywi głębokie uczucia, cierpiał z powodu śmierci Syna tak bardzo, że nie da się tego opisać żadnymi słowami. Możemy jedynie powiedzieć, czym się kierował, dopuszczając do tych wydarzeń. Dlaczego był gotowy doświadczyć takich uczuć? On sam wyjawia nam coś cudownego w Ewangelii według Jana 3:16 — wersecie biblijnym tak ważnym, że nazywa się go „Ewangelią w miniaturze”. Czytamy tam: „Bóg tak bardzo kocha ludzi [dosłownie „świat”], że dał swojego jednorodzonego Syna, żeby nikt, kto w niego wierzy, nie zginął, ale mógł żyć wiecznie”. Jehowa kierował się więc miłością. Jego dar — to, że posłał swojego Syna, żeby za nas cierpiał i umarł — stanowi najwspanialszy dowód miłości.

¹² W Biblii słowo agápe często oznacza miłość, którą rządzą zasady. Nie jest to jedynie uczucie, jakie wzbudza w nas inna osoba. Obejmuje coś więcej, wymaga większego zaangażowania umysłu i woli. A przede wszystkim jest to miłość niesamolubna. Wróćmy na przykład do Ewangelii według Jana 3:16. Jaki „świat” Bóg pokochał tak bardzo, że dał za niego swojego jednorodzonego Syna? Świat ludzi, którzy potrzebowali odkupienia. Należy do niego mnóstwo osób, które prowadzą grzeszne życie. Czy Jehowa kocha każdą z nich jak bliskiego przyjaciela — jak kiedyś wiernego Mu Abrahama? (Jakuba 2:23). Nie, ale z miłości wyświadcza im dobro, nawet jeśli dużo Go to kosztuje. Pragnie, żeby wszyscy ludzie okazali skruchę i zmienili swoje postępowanie (2 Piotra 3:9). Wielu rzeczywiście to robi, a Bóg z radością uznaje ich wtedy za swoich przyjaciół.