Dzieje 15:19-21

⁸ Czy słowa „moje zdanie jest takie” wskazują, że Jakub — być może z racji przewodniczenia obradom — narzucił braciom swoje zdanie i arbitralnie zadecydował, jak należy postąpić? Wcale nie! Przytoczony powyżej zwrot jest tłumaczeniem greckiego wyrazu, który może też oznaczać „uważam” lub „sądzę”. Jakub więc nie narzucał zebranemu gronu swojej woli, ale zaproponował do rozważenia pewien sposób działania, zgodny z relacjami świadków i dowodami z Pism.

9. Pod jakimi względami propozycja Jakuba była korzystna?

⁹ Czy była to dobra propozycja? Bez wątpienia tak — z dalszej części relacji wynika, że apostołowie i starsi ją przyjęli. Pod jakimi względami okazała się korzystna? Z jednej strony postanowiono ‛nie robić trudności’ chrześcijanom z innych narodów, czyli ‛nie nakładać na nich ciężarów’ w postaci wymagań Prawa Mojżeszowego (Dzieje 15:19; Biblia Tysiąclecia).