„CZYSTY OD KRWI WSZYSTKICH LUDZI”

16. Jaki stosunek do świętej służby powinien być u nas widoczny na wzór Pawła?

¹⁶ Wróćmy jednak ponownie do pierwszego stulecia. Minęło jakieś siedem lat od czasu, gdy Paweł i Barnaba wysłuchali komunikatu podanego przez Jakuba, a zakazującego bałwochwalstwa, krwi i rozpusty. W okresie tym Paweł odbył dwie podróże misyjne po Azji Mniejszej i dalej aż do południowowschodnich krańców Europy. Teraz w drodze powrotnej przez Milet ma możność porozmawiać z braćmi starszymi, którzy specjalnie w tym celu przybyli tam do niego z Efezu. Przypomina im, że będąc u nich nie oszczędzał się w ‛służeniu Panu niby niewolnik z największą kornością umysłu wśród łez i wypróbowań’. Czy dzisiaj tak samo ofiarnie dajemy ze siebie wszystko w służbie dla Jehowy? Tak być powinno (Dzieje 20:17-19).

17. W jaki sposób powinniśmy za przykładem Pawła pełnić naszą służbę?

¹⁷ W jaki sposób Paweł pełnił tę służbę? Dawał świadectwo wszędzie, gdzie spotkał ludzi, głównie w ich domach, i to bez względu na ich dotychczasowe przekonania religijne. Nie powstrzymywał się od pouczania tych starszych, którzy niewątpliwie towarzyszyli mu też, gdy nauczał „publicznie i od domu do domu”. Nie tylko oni odnieśli korzyść z jego gorliwej działalności kaznodziejskiej, ponieważ ‛dokładnie dawał świadectwo zarówno Żydom, jak i Grekom, co do skruchy wobec Boga i wiary w naszego Pana Jezusa’. Zwróćmy uwagę na słowo „dokładnie”. Czy dzisiaj dokładnie pilnujemy, żeby to świadectwo usłyszeli ludzie wszelkiego pokroju i ze wszystkich grup etnicznych? (Dzieje 20:20, 21; Obj. 14:6, 7).

18. (a) Jak mamy w ślad za Pawłem zaangażować się duszą w służbie Bożej? (b) Jak powinniśmy na jego wzór zachowywać się w obliczu narastających nacisków?

¹⁸ Słowo „dokładnie” występuje również w następnej wypowiedzi Pawła: „Nie cenię sobie drogo duszy mojej, bylebym tylko dopełnił biegu i służby, którą mi powierzył Pan Jezus, mianowicie, żebym dokładnie dawał świadectwo dobrej nowinie o niezasłużonej życzliwości Bożej” (Dzieje 20:24). Dusza jego (czyli życie) nie miałaby żadnej wartości, gdyby otrzymanego zadania nie wykonywał w ten sposób. Czy i my tak traktujemy swoją służbę? Kiedy teraz „dni ostatnie” dobiegają końca i gdy wywierane są na nas różnorodne naciski, spadają na nas prześladowania albo choroby, bądź też z wiekiem ubywa sił — czy w dalszym ciągu przejawiamy takiego ducha jak Paweł w sumiennym odszukiwaniu ‛domów’ zasługujących na tego rodzaju starania? (Mat. 10:12, 13; 2 Tym. 2:3, 4; 3:1; 4:5, 7).

19. Dlaczego Paweł mógł powiedzieć: „Jestem czysty od krwi wszystkich ludzi”?

¹⁹ Paweł nie liczył na to, że zobaczy jeszcze kiedyś tych starszych z Efezu. Niemniej z pełnym przekonaniem mógł im powiedzieć: „Dlatego wzywam was, abyście w dniu dzisiejszym poświadczyli, że jestem czysty od krwi wszystkich ludzi”. Jak to rozumieć? Paweł nie przelewał krwi na wojnie ani jej nie spożywał. Natomiast bardzo się interesował życiem drugich, wyobrażonym przez ich krew. Nie chciał oglądać, jak tracą życie w dniu sądu Bożego z powodu jego niedopisania w dawaniu dokładnego świadectwa.

Dzieje 20:26,