Wielu jednak uważało, że zgodnie z Listem do Rzymian 13:1 — nawołującym do okazywania posłuszeństwa „władzom zwierzchnim” — ma obowiązek wstąpić do wojska, włożyć mundur, a nawet nosić broń. Dopiero gdyby kazano im zabić wroga, powinni strzelać w powietrze.

Ale począwszy od roku 1929, nasze publikacje zaczęły też zwracać uwagę, że „władze zwierzchnie” wspomniane w Liście do Rzymian 13:1 to nie świeccy przywódcy, lecz Jehowa i Jezus. Potrzebne było dokładniejsze zrozumienie tego fragmentu Biblii.

²⁴ Duch święty doprowadził naśladowców Chrystusa do takiego zrozumienia w roku 1962. W Strażnicy z 15 listopada i 1 grudnia (po polsku numer 17 i 18 z roku 1963) opublikowano przełomowe artykuły na temat Listu do Rzymian 13:1-7. Lud Boży w końcu pojął, na czym polega zasada względnego posłuszeństwa, którą Jezus wyjawił w swojej słynnej wypowiedzi: „Spłacajcie to, co Cezara, Cezarowi, a co Boże, Bogu” (Łuk. 20:25). Dzisiaj rozumiemy, że „władze zwierzchnie” to władze polityczne tego świata, którym chrześcijanie muszą być podporządkowani. Ich podporządkowanie jest jednak względne. Kiedy władze domagają się czegoś, co byłoby nieposłuszeństwem wobec Jehowy Boga, odpowiadamy za apostołami: „Musimy być bardziej posłuszni Bogu jako władcy niż ludziom” (Dzieje 5:29).