6, 7. W jakich okolicznościach i dlaczego Izraelici, będący przecież czcicielami Jehowy Boga, zbaczali na manowce?

⁶ Niestety, przytrafiło się to starożytnym Izraelitom, o czym Paweł napisał: „To wszystko stało się dla nas przykładem, abyśmy nie pragnęli tego, co szkodliwe, tak jak oni pragnęli. Ani nie stawajcie się bałwochwalcami, jak niektórzy z nich; tak jak jest napisane: ‚Lud usiadł, by jeść i pić, i wstali, by się zabawić’. Ani nie dopuszczajmy się rozpusty, jak niektórzy z nich dopuścili się rozpusty i jednego dnia padło ich dwadzieścia trzy tysiące” (1 Koryntian 10:6-8).

⁷ Apostoł Paweł najpierw nawiązuje do sytuacji u podnóża góry Synaj, gdy Izraelici oddawali cześć złotemu cielcowi (Wyjścia 32:5, 6). Pogwałcili w ten sposób Boskie przykazanie, którego zgodzili się przestrzegać zaledwie kilka tygodni wcześniej (Wyjścia 20:4-6; 24:3). Następnie Paweł przypomina inne zdarzenie, kiedy to naród izraelski wraz z Moabitkami kłaniał się Baalowi (Liczb 25:1-9). Kult cielca cechowało nieskrępowane dogadzanie sobie, ‛zabawianie się’, a kult Baala — rażąca niemoralność (Objawienie 2:14).a Dlaczego Izraelici dopuścili się tych grzechów? Ponieważ pozwolili, by ich serca ‛pragnęły tego, co szkodliwe’ — bałwochwalstwa lub towarzyszących mu rozwiązłych praktyk.

8. Czego możemy się nauczyć z przeżyć narodu izraelskiego?

⁸ Paweł wskazał, że powinniśmy się czegoś nauczyć z tych wydarzeń. Na przykład czego? Trudno sobie wyobrazić, żeby w naszych czasach chrześcijanin kłaniał się złotemu cielcowi lub starożytnemu bogu Moabitów. Ale co powiedzieć o niemoralności lub nieskrępowanym dogadzaniu sobie? Takie zachowanie jest dziś powszechne i jeśli pozwolimy, by nasze serca zapragnęły tych rzeczy, może nas to odsunąć od Jehowy. Ostateczny wynik będzie taki sam, jak w wypadku bałwochwalstwa — oddalenie się od Boga (porównaj Kolosan 3:5; Filipian 3:19). Podsumowując owe wydarzenia, Paweł usilnie zachęca współwyznawców: „Uciekajcie od bałwochwalstwa” (1 Koryntian 10:14).