Zebrania, które mają ‛budować, zachęcać i pocieszać’

13. (a) Jaki wpływ na obecnych powinny wywierać zebrania? (b) Jakie ważne pytanie powinni zadawać sobie starsi?

¹³ Według słów Pawła istotnym celem zebrań jest ‛budowanie, zachęcanie i pocieszanie’ obecnych (1 Kor. 14:3)c. Jak chrześcijańscy starsi mogą się upewniać, że przedstawiane przez nich punkty programu krzepią współwyznawców i niosą im pocieszenie? Aby odpowiedzieć na to pytanie, przyjrzyjmy się pewnemu spotkaniu, które Jezus zorganizował krótko po tym, jak zmartwychwstał.

14. (a) Jakie wydarzenia poprzedziły spotkanie zorganizowane przez Jezusa? (b) Dlaczego apostołowie zapewne odczuli ulgę, gdy Jezus podszedł i do nich przemówił?

¹⁴ Najpierw przypomnijmy sobie, co się zdarzyło nieco wcześniej. Tuż przed śmiercią Jezusa apostołowie „pozostawili go i uciekli”. Zgodnie z zapowiedzią ‛rozproszyli się, każdy do swego domu’ (Marka 14:50; Jana 16:32). Po kilku dniach Jezus zmartwychwstał i zaprosił przygnębionych uczniów na specjalne spotkanied. W odpowiedzi na to zaproszenie „jedenastu uczniów poszło do Galilei na górę, gdzie im Jezus wskazał”. Kiedy tam przybyli, Syn Boży podszedł i do nich przemówił (Mat. 28:10, 16, 18). Wyobraźmy sobie, jakiej ulgi musieli doznać, gdy wykazał taką inicjatywę. Co im powiedział?

15. (a) Jakie sprawy Jezus poruszył, a o czym nie wspomniał? (b) Jak tamto spotkanie wpłynęło na apostołów?

¹⁵ Jezus zaczął od oświadczenia: „Dano mi wszelką władzę”. Potem zlecił uczniom zadanie: „Idźcie więc i czyńcie uczniów”. W końcu serdecznie ich zapewnił: „Jestem z wami przez wszystkie dni” (Mat. 28:18-20). Czy zauważyłeś, czego Jezus nie zrobił? Nie wykorzystał tego spotkania, by zganić apostołów, zakwestionować ich pobudki lub pogłębić w nich poczucie winy przez wypomnienie im chwilowego osłabnięcia wiary. Przeciwnie, powierzając im odpowiedzialne zadanie, upewnił ich o miłości swojej i swego Ojca. Jak podejście Jezusa wpłynęło na apostołów? Byli tak zbudowani, zachęceni i pocieszeni, że jakiś czas po tym spotkaniu ponownie „nauczali i oznajmiali dobrą nowinę” (Dzieje 5:42).

16. Jak wzorem Jezusa dzisiejsi starsi dbają o to, by zebrania były źródłem pokrzepienia?

¹⁶ Dzisiejsi starsi naśladują Jezusa, gdy podczas zebrań starają się upewniać współwyznawców o niezmiennej miłości Jehowy (Rzym. 8:38, 39). Przedstawiając punkty programu, koncentrują się na zaletach członków zboru, a nie na ich słabościach. Nie podają w wątpliwość niczyich pobudek. Z ich wypowiedzi przebija ufność, że bracia i siostry kochają Jehowę i pragną czynić to, co słuszne (1 Tes. 4:1, 9-12). Oczywiście może się zdarzyć, że starsi muszą udzielić napomnienia całemu zborowi. Ale jeśli w rzeczywistości trzeba pomóc tylko kilku osobom, lepiej jest to zrobić w osobistych rozmowach z tymi, których to dotyczy (Gal. 6:1; 2 Tym. 2:24-26). Zwracając się do całego zboru, nadzorcy starają się udzielać pochwał, kiedy tylko jest to możliwe (Izaj. 32:2). Pragną przemawiać w taki sposób, by pod koniec zebrania wszyscy obecni czuli się pokrzepieni i zachęceni do działania (Mat. 11:28; Dzieje 15:32).