Mówi on bowiem: ‚W czasie dobrej woli cię wysłuchałem i pomogłem ci w dniu wybawienia’. Oto teraz jest szczególny czas dobrej woli. Oto teraz dzień wybawienia” (2 Koryntian 6:1, 2).

13. O czym mówi werset z Księgi Izajasza 49:8 i w jaki sposób spełnił się po raz pierwszy?

¹³ Paweł zacytował słowa z Księgi Izajasza 49:8: „Oto, co rzekł Jehowa: ‚W czasie dobrej woli odpowiedziałem ci i pomogłem ci w dniu wybawienia; i strzegłem cię, żeby cię ustanowić przymierzem dla ludu, by przywrócić tę ziemię do poprzedniego stanu, by doprowadzić do ponownego objęcia spustoszonych dziedzictw’”. Po raz pierwszy proroctwo to wypełniło się wtedy, gdy naród izraelski został oswobodzony z niewoli w Babilonie i powrócił do swej opustoszałej ojczyzny (Izajasza 49:3, 9).

14. Jak słowa z Księgi Izajasza 49:8 spełniły się na Jezusie?

¹⁴ W związku z dalszym spełnianiem się proroctwa Izajasza Jehowa dał swego „sługę” Jezusa jako „światło narodów, by [Boże] (...) wybawienie sięgało po kraniec ziemi” (Izajasza 49:6, 8; porównaj Izajasza 42:1-4, 6, 7; Mateusza 12:18-21). Określenie „czas dobrej woli” odnosi się widocznie do okresu, kiedy Jezus przebywał na ziemi. Bóg ‛odpowiedział’ na jego modlitwy. Dla Jezusa był to wówczas „dzień wybawienia”, gdyż zachował nieskazitelną lojalność, dzięki czemu „stał się odpowiedzialny za wiecznotrwałe wybawienie wszystkich, którzy są mu posłuszni” (Hebrajczyków 5:7, 9; Jana 12:27, 28).

15. Od kiedy Izraelici duchowi muszą dawać dowody, iż są godni niezasłużonej życzliwości Boga, i dlaczego to robią?

¹⁵ Paweł odniósł słowa z Księgi Izajasza 49:8 do namaszczonych chrześcijan i usilnie ich zachęcał, by ‛nie chybiali celu niezasłużonej życzliwości Boga’ — mogłoby do tego dojść, gdyby w „dniu wybawienia” i w „czasie dobrej woli” nie zabiegali o Jego łaskę. Paweł dodaje: „Oto teraz jest szczególny czas dobrej woli. Oto teraz dzień wybawienia” (2 Koryntian 6:2). Począwszy od dnia Pięćdziesiątnicy 33 roku n.e., Izraelici duchowi starają się dowodzić, że są godni niezasłużonej życzliwości Bożej, chcą bowiem, by „czas dobrej woli” okazał się dla nich „dniem wybawienia”.

Pokładaj ufność w wybawieniu zgotowanym przez Jehowę

20. (a) Czego gorąco pragnął Paweł i dlaczego nie było wtedy chwili do stracenia? (b) Co wskazuje, iż obecnie żyjemy w dniu wybawienia?

²⁰ Kiedy około 55 roku n.e. Paweł napisał swój drugi list do Koryntian, do końca żydowskiego systemu rzeczy pozostało jeszcze jakieś 15 lat. Apostoł gorąco pragnął, by Żydzi i poganie pojednali się z Bogiem przez Chrystusa. Nastał dzień wybawienia, toteż nie było chwili do stracenia. Od roku 1914 żyjemy w analogicznym okresie zakończenia systemu rzeczy. Przeprowadzane obecnie ogólnoświatowe dzieło głoszenia wskazuje, iż dzień wybawienia już trwa.

21. (a) Jaki tekst roczny obrano na rok 1999? (b) Co powinniśmy robić w obecnym dniu wybawienia?

²¹ O Bożym postanowieniu co do wybawienia przez Jezusa Chrystusa muszą usłyszeć ludzie ze wszystkich narodów. Nie ma czasu do stracenia. Paweł napisał: „Oto teraz dzień wybawienia”. Te słowa z Listu 2 do Koryntian 6:2 będą w roku 1999 dla Świadków Jehowy tekstem rocznym. Jakże są stosowne, skoro czeka nas coś znacznie gorszego niż zburzenie Jerozolimy i tamtejszej świątyni! Zbliżający się koniec całego obecnego systemu rzeczy dotyczy każdego mieszkańca ziemi. Trzeba działać, i to już dziś, a nie dopiero jutro. Jeżeli wierzymy, że wybawienie należy do Jehowy, jeśli Go kochamy i cenimy życie wieczne, nie będziemy chybiać celu Jego niezasłużonej życzliwości. Żywiąc gorące pragnienie przysparzania szacunku Jehowie, słowem i czynem poświadczymy, iż jesteśmy głęboko przekonani o prawdziwości słów: „Oto teraz dzień wybawienia”.