1, 2. (a) Dlaczego to istotne, aby być ‛bardzo czujnym co do modlitw’? (b) Jakie sondujące pytania dotyczące modlitw warto sobie zadać?

„W NOCY najtrudniej jest nie zasnąć tuż przed świtem” — opowiada pracownik zatrudniany kiedyś na nocne zmiany. Inni, którzy muszą czuwać w nocy, zapewne to potwierdzą. Obecnie chrześcijanie stają w obliczu podobnego wyzwania, ponieważ długa noc szatańskiego systemu rzeczy jest teraz w najmroczniejszym punkcie swej historii (Rzym. 13:12). Jakże niebezpieczne byłoby zaśnięcie o tej późnej godzinie! Koniecznie musimy zachowywać „trzeźwy umysł” i zważać na biblijne wezwanie, żeby być „bardzo czujnymi co do modlitw” (1 Piotra 4:7).

8, 9. Dlaczego powinniśmy być ostrożni w ocenie Piotra i innych apostołów, którzy zasnęli w ogrodzie Getsemani?

⁸ Chociaż apostoł Piotr nawoływał chrześcijan, żeby byli „bardzo czujni co do modlitw”, to przynajmniej w jednej sytuacji sam uchybił pod tym względem. Był wśród uczniów, których zmorzył sen, gdy Jezus modlił się w ogrodzie Getsemani. Nawet po tym, jak Syn Boży napomniał ich, aby ‛czuwali i wciąż się modlili’, oni znów posnęli (odczytaj Mateusza 26:40-45).

⁹ Zanim surowo ocenimy Piotra i innych apostołów za to, że nie pozostali czujni, weźmy pod uwagę, że ten dzień z pewnością wyczerpał ich fizycznie. Wcześniej poczynili przygotowania do Paschy i wieczorem ją obchodzili. Później Jezus ustanowił Wieczerzę Pańską, pokazując, jak mają upamiętniać jego śmierć w przyszłości (1 Kor. 11:23-25). „Zaśpiewawszy pieśni pochwalne, wyszli ku Górze Oliwnej” i pokonali pewną odległość wąskimi ulicami Jerozolimy (Mat. 26:30, 36). Mogło być już grubo po północy. Gdybyśmy byli wtedy w ogrodzie Getsemani, również moglibyśmy zasnąć. Jezus nie skrytykował zmęczonych apostołów, lecz życzliwie przyznał, że „duch (...) jest ochoczy, ale ciało słabe”.

10, 11. (a) Jaką lekcję wyciągnął Piotr z przeżyć w ogrodzie Getsemani? (b) Jak przeżycia Piotra wpływają na ciebie?

¹⁰ Piotr dużo się nauczył z tego, co wydarzyło się w ogrodzie Getsemani. Boleśnie się przekonał, czym skutkuje brak czujności. Wcześniej Jezus oznajmił: „Tej nocy wy wszyscy zgorszycie się w związku ze mną”. Na to Piotr zawołał: „Choćby się w związku z tobą zgorszyli wszyscy inni, ja nigdy się nie zgorszę!”. Jezus powiedział wtedy Piotrowi, że ten trzykrotnie się go zaprze. Apostoł jednak stanowczo zapewnił: „Nawet gdybym miał umrzeć z tobą, na pewno się ciebie nie zaprę” (Mat. 26:31-35). Ale się potknął, tak jak zapowiedział Jezus. Przytłoczony tym, co zrobił, „gorzko zapłakał” (Łuk. 22:60-62).

¹¹ Z tamtych przeżyć Piotr wyciągnął wnioski i wyzbył się zbytniej pewności siebie. Niewątpliwie pomogła mu w tym modlitwa. Co godne uwagi, to właśnie on udzielił rady, abyśmy pozostawali „bardzo czujni co do modlitw”.