Tymi gośćmi mogli być misjonarze, wysłannicy Jana lub nadzorcy podróżujący. Jakkolwiek było, ich podróże miały związek z głoszeniem dobrej nowiny.

Bracia ci byli częścią zboru chrześcijańskiego i zasługiwali na serdeczne przyjęcie. Jan wyjaśnił: „My więc mamy obowiązek przyjmować takich gościnnie, żeby się stać współpracownikami w prawdzie” (3 Jana 8).

Po pierwsze, w jakiejś mierze większość z nas zawdzięcza poznanie prawdy wiernym osobom, które były gotowe podróżować, by nas z nią zapoznać. Oczywiście nie wszyscy członkowie dzisiejszego zboru pokonują duże odległości ze względu na dobrą nowinę. Ale tak jak Gajus, każdy z nas może w jakiś sposób wspierać i zachęcać tych, którzy odbywają takie podróże, na przykład nadzorcę obwodu i jego żonę. Możemy też udzielać praktycznej pomocy braciom i siostrom przeprowadzającym się na tereny z potrzebami — w swoim kraju lub za granicą. Dlatego ‛podążajmy drogą gościnności’ (Rzym. 12:13; 1 Tym. 5:9, 10).