„I usłyszałem donośny głos w niebie, mówiący: ‚Teraz nastało wybawienie i moc, i królestwo naszego Boga, i władza jego Chrystusa, ponieważ zrzucony został oskarżyciel braci naszych, który dniem i nocą oskarża ich przed naszym Bogiem!

Objawienie 12:10

¹⁸ Czyj donośny głos słyszy Jan? Biblia tego nie wyjaśnia. Ale według Objawienia 11:17 podobnie wołało wskrzeszone grono 24 starszych, zajmujących swe pozycje w niebie, gdzie teraz mogą reprezentować 144 000 świętych (Objawienie 11:18). A ponieważ namaszczonych sług Bożych prześladowanych na ziemi określono tutaj mianem „braci naszych”, wypowiedź ta zapewne pochodzi z tego samego źródła. Ci wierni pomazańcy niewątpliwie mogą zjednoczyć swe głosy w tym wołaniu, ponieważ zmartwychwstali wkrótce po wyrzuceniu z nieba Szatana i jego demonicznych hord.

19. (a) Do czego otwiera drogę Jezusowi dopełnienie się świętej tajemnicy? (b) Na co wskazuje okoliczność, że Szatana nazwano „oskarżycielem braci naszych”?

¹⁹ Dopełnienie się świętej tajemnicy Bożej wymaga od Jezusa objęcia władzy w Królestwie Jehowy. Tym samym Bóg może przystąpić do realizacji swego wspaniałego zamierzenia, niosącego wyzwolenie wiernym ludziom. Jezus udostępnia zbawienie nie tylko swym bogobojnym naśladowcom żyjącym dziś na ziemi, ale także niezliczonym milionom zmarłych zachowanych w pamięci Bożej (Łukasza 21:27, 28). Nazwanie Szatana „oskarżycielem braci naszych” wskazuje, że choć jego oskarżenia wobec Hioba okazały się fałszywe, w dalszym ciągu kwestionuje on prawość ziemskich sług Bożych. Najwyraźniej przy wielu sposobnościach powtarzał zarzut, iż w zamian za swą duszę człowiek odda wszystko, co posiada. Sromotnie się zawiódł! (Joba [Hioba] 1:9-11; 2:4, 5).

20. W jaki sposób wierni chrześcijanie zwyciężają Szatana?

²⁰ Namaszczeni chrześcijanie, uznani za sprawiedliwych „dzięki krwi Baranka”, w dalszym ciągu mimo prześladowań świadczą o Bogu i Jezusie Chrystusie. Od ponad stu lat klasa Jana wskazuje na wielkie kwestie sporne związane z zakończeniem w roku 1914 Czasów Pogan (Łukasza 21:24). A obecnie ma u swego boku lojalną wielką rzeszę. Przeżycia Świadków Jehowy w XX wieku wielokrotnie dowiodły, że nie boją się oni „tych, którzy zabijają ciało, ale duszy zabić nie mogą”. Zarówno słowami, jak i przykładnym, chrześcijańskim postępowaniem zwyciężają Szatana, bezustannie piętnując go jako kłamcę (Mateusza 10:28, Wp; Przypowieści 27:11; Objawienie 7:9). Jakże szczęśliwi muszą być namaszczeni chrześcijanie wskrzeszeni do życia w niebie, skoro nie ma tam już Szatana, który oskarżał ich braci! Faktycznie nastał odpowiedni czas, by wszystkie zastępy aniołów radośnie odpowiedziały na wezwanie: „Weselcie się niebiosa i wy, którzy w nich przebywacie!”