5. Jakie próby czekały jeszcze chrześcijan w Smyrnie?

⁵ Jezus podnosi na duchu zbór w Smyrnie, stawiający czoło takiej nienawiści; oznajmia: „Nie lękaj się tego, co właśnie masz wycierpieć. Oto Diabeł będzie wtrącać niektórych z was do więzienia, abyście zostali w pełni wypróbowani i doznawali ucisku przez dziesięć dni. Okaż się wierny aż do śmierci, a na pewno dam ci koronę życia” (Objawienie 2:10). Jezus trzykrotnie używa tu liczby mnogiej, wskazując, iż jego słowa odnoszą się do całego zboru. Nie może obiecać, że próby chrześcijan w Smyrnie wkrótce się skończą. Niektórych czekają dalsze prześladowania i wtrącanie do więzień. Będą doznawać ucisku przez „dziesięć dni”. Liczba dziesięć symbolizuje całość lub zupełność w odniesieniu do spraw ziemskich. Nawet ci bogaci duchowo, prawi chrześcijanie poddawani są gruntownemu wypróbowaniu, dopóki pozostają w ciele.

6. (a) Dlaczego Smyrneńczycy nie musieli się niczego obawiać? (b) Jak Jezus zakończył swe orędzie do zboru w Smyrnie?

⁶ Mimo to Smyrneńczycy nie mają się czego obawiać i nie powinni iść na żaden kompromis. Jeżeli do końca będą wierni, zostaną nagrodzeni „koroną życia” — w ich wypadku jest nią nieśmiertelne życie w niebiosach (1 Koryntian 9:25; 2 Tymoteusza 4:6-8). Apostoł Paweł uważał, że dla tej drogocennej nagrody warto poświęcić wszystko, nawet ziemskie życie (Filipian 3:8).

„Ucisk przez dziesięć dni”

7, 8. W jaki sposób w roku 1918 zbór chrześcijański został — podobnie jak zbór w Smyrnie — ‛w pełni wypróbowany’?

⁷ Podobnie jak chrześcijanie w Smyrnie, tak klasa Jana i jej współtowarzysze byli i są ‛w pełni wypróbowywani’. Ich wierność w obliczu trudności dowodzi, że należą do ludu Bożego (Marka 13:9, 10). Wkrótce po rozpoczęciu się dnia Pańskiego słowa Jezusa do chrześcijan w Smyrnie ogromnie pokrzepiły międzynarodową grupkę sług Jehowy (Objawienie 1:10). Już od roku 1879 odkrywali oni w Słowie Bożym bogactwa duchowe, którymi hojnie dzielili się z innymi. Niemniej podczas pierwszej wojny światowej spotkali się z zagorzałą nienawiścią i ostrym sprzeciwem — po części dlatego, że nie ulegli histerii wojennej, a po części dlatego, że nieustraszenie demaskowali błędy chrześcijaństwa. Prześladowania, które spadły na nich z poduszczenia niektórych jego przywódców, sięgnęły szczytu w roku 1918 i dają się porównać z prześladowaniami, jakich doznali chrześcijanie w Smyrnie od tamtejszej społeczności żydowskiej.

⁸ W USA fala prześladowań doszła do punktu kulminacyjnego w dniu 22 czerwca 1918 roku, kiedy to osadzono w więzieniu nowego prezesa Towarzystwa Strażnica, Josepha F. Rutherforda, i siedmiu jego współpracowników — większość z nich skazano na 20 lat. Po dziewięciu miesiącach uwolniono ich za kaucją, a 14 maja 1919 roku sąd apelacyjny uchylił te bezprawne wyroki. Wykazano, że w trakcie rozprawy dopuszczono się 130 uchybień. Katolicki sędzia Manton, który w roku 1918 odmówił tym chrześcijanom prawa do złożenia kaucji, został później kawalerem orderu św. Grzegorza Wielkiego, ale w roku 1939 udowodniono mu sześciokrotne wymuszenie i przyjęcie łapówek i skazano go na dwa lata więzienia oraz grzywnę w wysokości 10 000 dolarów.

9. Jak traktowano Świadków Jehowy w hitlerowskich Niemczech i jak na to reagował kler?

⁹ W hitlerowskich Niemczech całkowicie zakazano Świadkom Jehowy prowadzenia działalności kaznodziejskiej. Tysiące z nich wtrącono na szereg lat do obozów koncentracyjnych, gdzie wielu zginęło. Stracono też setki młodych mężczyzn, którzy odmówili służby w armii hitlerowskiej. Wszystko to cieszyło się poparciem kleru, co wynika choćby ze słów pewnego księdza katolickiego, opublikowanych 29 maja 1938 roku w gazecie Der Deutsche Weg. Czytamy tam między innymi: „Istnieje teraz jeden kraj na świecie, w którym tak zwani (...) Badacze Pisma Świętego [Świadkowie Jehowy] są zakazani. Tym krajem są Niemcy! (...) Kiedy Adolf Hitler doszedł do władzy, a episkopat niemiecki powtórzył swą prośbę, Hitler powiedział: ‚Ci tak zwani Poważni Badacze Pisma Świętego [Świadkowie Jehowy] to wichrzyciele; (...) uważam ich za szarlatanów; nie ścierpię, by ten amerykański sędzia Rutherford w taki sposób oczerniał katolików niemieckich; rozwiązuję (...) [organizację Świadków Jehowy] w Niemczech’”. Wspomniany ksiądz skomentował to słowem: „Brawo!”

10. (a) Jakie prześladowania spadły na Świadków Jehowy w dniu Pańskim? (b) Co często osiągali chrześcijanie walczący przed sądami o swobody religijne?

¹⁰ Wąż i jego nasienie ani na chwilę nie przerwali w dniu Pańskim walki przeciw namaszczonym duchem chrześcijanom i ich współtowarzyszom. Wielu z nich trafiło do więzień i doznało okrutnych prześladowań (Objawienie 12:17). Wrogowie ci nie ustają w ‛wyrządzaniu krzywdy pod pozorem prawa’, ale lud Jehowy niezłomnie trzyma się zasady: „Trzeba słuchać raczej Boga niż ludzi” (Psalm 94:20; Dzieje 5:29, Wp). W roku 1954 Strażnica donosiła: „W ciągu minionych 40 lat przeszło 70 krajów w tym czy innym czasie wydało ograniczające przepisy lub prześladowało świadków Jehowy”. Tam, gdzie to było możliwe, chrześcijanie ci walczyli przed sądami o swobody religijne i w różnych krajach odnieśli głośne zwycięstwa. W samym tylko Sądzie Najwyższym Stanów Zjednoczonych wygrali 50 spraw.

11. Która część proroctwa Jezusa o znaku jego obecności spełnia się w dniu Pańskim na Świadkach Jehowy?

¹¹ Nie ma ugrupowania, które by równie sumiennie przestrzegało słów Jezusa nakazujących spłacać cesarzowi, co cesarskie (Łukasza 20:25; Rzymian 13:1, 7). Nie ma też ugrupowania, którego członkowie byliby więzieni w tylu krajach o najrozmaitszych ustrojach, jak to się dzieje po dziś dzień w obu Amerykach, Europie, Afryce i Azji. W wielkim proroctwie o znaku swej obecności Jezus powiedział: „Wtedy wydawać was będą na udrękę i zabijać was będą, i wszystkie narody pałać będą nienawiścią do was dla imienia mego” (Mateusza 24:3, 9). Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że słowa te spełniają się w dniu Pańskim na chrześcijańskich Świadkach Jehowy.

12. W jaki sposób klasa Jana umacniała lud Boży, przygotowując go na prześladowania?

¹² Klasa Jana przygotowywała lud Boży na znoszenie ucisku, przypominając główną myśl wypowiedzi Jezusa do chrześcijan w Smyrnie. Na przykład gdy rozpoczęły się prześladowania hitlerowskie, w Strażnicy z roku 1933 i 1934 ukazały się artykuły, takie jak: „Nie bójcie się ich” (oparty na Ewangelii według Mateusza 10:26-33), „Tygiel” (omawiający Księgę Daniela 3:17, 18) oraz „Paszczęki lwów” (którego werset przewodni pochodzi z Księgi Daniela 6:22). W latach osiemdziesiątych, kiedy to Świadkowie Jehowy byli okrutnie prześladowani w przeszło 40 krajach, Strażnica dodawała ludowi Bożemu sił artykułami: „Szczęśliwi, chociaż prześladowani!” oraz „Chrześcijanie znoszą prześladowania z wytrwałością”.b

13. Dlaczego chrześcijańscy Świadkowie Jehowy wzorem chrześcijan w Smyrnie nie obawiają się prześladowań?

¹³ Chrześcijańscy świadkowie na rzecz Jehowy faktycznie znoszą symboliczne dziesięć dni brutalnych prześladowań i innych prób. Nie lękają się jednak, jak niegdyś nie lękali się chrześcijanie w Smyrnie. Nikt z nas nie musi się też obawiać coraz gorszych stosunków światowych. Jesteśmy gotowi wytrwać mimo cierpień i z radością przyjmujemy nawet ‛grabież naszego mienia’ (Hebrajczyków 10:32-34).