1. Co usłyszał Jan, gdy rozległ się „donośny głos ogromnej rzeszy w niebie”?

BABILON WIELKI przestał istnieć! Cóż za wspaniała wiadomość! Nic dziwnego, że Jana dobiegają z nieba radosne okrzyki pochwalne. „Potem usłyszałem jakby donośny głos ogromnej rzeszy w niebie. Powiedzieli: ‚Halleluja!a Wybawienie i chwała, i moc należą do Boga naszego,

Objawienie 19:1

2. (a) Co znaczy słowo „Halleluja” i o czym świadczy fakt, że Jan usłyszał je w tym momencie dwa razy? (b) Komu należy się chwała za zniszczenie Babilonu Wielkiego? Objaśnij to szerzej.

² Rzeczywiście: Halleluja! Słowo to znaczy „Wysławiajcie Jah!”, a „Jah” jest skrótową formą imienia Bożego — Jehowa. Przypomina się tu wezwanie psalmisty: „Wszystko, co oddycha, niech sławi Jah. Wysławiajcie Jah!” (Psalm 150:6, NW). Okoliczność, że w tym punkcie Objawienia Jan dwukrotnie słyszy „Halleluja” śpiewane przez rozradowany chór niebiański, świadczy o ciągłości Bożych objawień prawdy. Bóg Chrześcijańskich Pism Greckich jest zarazem Bogiem wcześniej powstałych Pism Hebrajskich i ma na imię Jehowa. Ten sam Bóg, który sprawił upadek starożytnego Babilonu, osądził teraz i zniszczył Babilon Wielki. Wszelka chwała za to należy się Jemu! To On doprowadził swą mocą do zagłady tej metropolii, a narody posłużyły Mu jedynie za narzędzie do jej spustoszenia. Tylko Jehowie zawdzięczamy wybawienie (Izajasza 12:2; Objawienie 4:11; 7:10, 12).