Oto wkrótce rzucę ją na łoże boleści, a tych, którzy z nią cudzołożą — w wielki ucisk, jeśli nie okażą skruchy za jej uczynki” (Objawienie 2:21, 22).

Jezus dał Jezebel i jej dzieciom czas na skruchę, ale ponieważ trwają w niemoralnych postępkach, muszą zostać ukarani. Jest to niezwykle istotna wiadomość dla dzisiejszych chrześcijan. Kobiety i mężczyźni, którzy stają się dziećmi Jezebel, gdyż tak jak ona naruszają biblijne zasady co do zwierzchnictwa i moralności lub krnąbrnie lekceważą porządek teokratyczny, są dotknięci groźną chorobą duchową. Jeżeli ktoś taki przywoła starszych zboru, by się nad nim modlili, to „modlitwa płynąca z wiary uzdrowi chorego i Pan go podźwignie” — pod warunkiem, że pokornie będzie postępował zgodnie z tymi modlitwami. Ale jeśli ukrywa niemoralne czyny lub tylko stwarza pozory gorliwej służby, niech się nie łudzi, iż zdoła oszukać Boga lub Chrystusa (Jakuba 5:14, 15).

13. Co się stanie z tymi, którzy ulegają zgubnemu wpływowi pewnych kobiet?

¹³ Syn Boży, występujący jako Posłaniec i Sędzia z upoważnienia Jehowy, czyni słusznie, demaskując współczesną Jezebel i rzucając ją na łoże boleści, gdyż faktycznie jest ona przewlekle chora duchowo (Malachiasza 3:1, 5, Bp). Ci, którzy ulegli jej szkodliwemu wpływowi, także doświadczą wielkiego ucisku — zgryzoty będącej udziałem wykluczonych, których odcięto od zboru chrześcijańskiego, jak gdyby byli martwi. Jeżeli nie okażą skruchy, nie nawrócą się i nie zostaną przyłączeni do zboru, czeka ich literalna zagłada wskutek „śmiertelnej plagi” — najpóźniej podczas wielkiego ucisku. Natomiast gdy przejawią szczerą skruchę za złe postępki, to jeszcze mogą powrócić do społeczności (Mateusza 24:21, 22; 2 Koryntian 7:10).