Jezus udziela im pochwały, mówiąc: „Znam twoje uczynki — oto postawiłem przed tobą otwarte drzwi, których nikt nie może zamknąć — wiem, że masz niewielką moc, a zachowałeś moje słowo i nie sprzeniewierzyłeś się memu imieniu” (Objawienie 3:8). Ten aktywny zbór ma przed sobą otwarte drzwi, które niewątpliwie wyobrażają sposobność pełnienia służby kaznodziejskiej (porównaj 1 Koryntian 16:9; 2 Koryntian 2:12). Dlatego Jezus zachęca Filadelfijczyków do pełnego wykorzystywania wszelkich możliwości głoszenia. Okazali wytrwałość i dowiedli, że mają dość siły, by z pomocą ducha Bożego spełniać dalsze „uczynki” w służbie dla Jehowy (2 Koryntian 12:10; Zachariasza 4:6). Usłuchali poleceń Chrystusa i nie zaparli się go ani słowem, ani czynem.

Dzieło głoszenia prowadzone przez klasę Jana umożliwiło bardzo wielu ludziom wejście przez otwarte drzwi służby na rzecz Królestwa.b

Przywódcy religijni chrześcijaństwa, podający się za duchowych Żydów, chytrymi intrygami nakłaniali władców do prześladowania prawdziwych chrześcijan. Ci jednak dokładali usilnych starań, by ‛zachować słowo o wytrwałości Jezusa’, toteż dzięki wsparciu duchowemu — „niewielkiej”, ale bardzo ważnej „mocy” — przetrwali ten okres i zostali pobudzeni do wejścia przez drzwi, które się teraz przed nimi otworzyły. W jaki sposób?

„Otwarte drzwi”

18. Jakiej nominacji dokonał Jezus w roku 1919 i pod jakim względem ów nowo mianowany sługa przypominał wiernego zarządcę usługującego Ezechiaszowi?

¹⁸ W roku 1919 Jezus spełnił swą obietnicę i uznał grupkę prawdziwych pomazańców za „niewolnika wiernego i rozumnego” (Mateusza 24:45-47, NW). Dostąpili oni podobnego przywileju, jakim za panowania króla Ezechiasza cieszył się wierny zarządca Eliakim.d Jehowa powiedział o nim: „Położę klucz domu Dawidowego na jego ramieniu: Gdy on otworzy, nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy”. Eliakim pełnił odpowiedzialną funkcję na dworze Ezechiasza, królewskiego potomka Dawida. Również namaszczonej duchem klasie Jana położono na ramieniu „klucz domu Dawidowego” i powierzono opiekę nad ziemskimi sprawami mesjańskiego Królestwa. Jehowa wzmacnia swych sług, udzielając im sił do wywiązywania się z tego zaszczytnego obowiązku i zamieniając ich niewielką moc w dynamiczną energię, wystarczającą do dania kolosalnego świadectwa na całej ziemi (Izajasza 22:20, 22, BT; 40:29).

19. Jak klasa Jana wywiązywała się z obowiązków powierzonych jej przez Jezusa w roku 1919 i z jakim wynikiem?

¹⁹ Od roku 1919 ostatek pomazańców, idąc za przykładem Jezusa, zaczął energicznie rozgłaszać dobrą nowinę o Królestwie (Mateusza 4:17; Rzymian 10:18).