• Poleganie na Jehowie w obliczu przeciwności
    Proroctwo Izajasza światłem dla całej ludzkości, tom I

    • Dokładne przepowiednie

      23. (a) Jakie polecenie otrzymuje teraz Izajasz? (b) Jak znak na tablicy zostaje potwierdzony?

      23 Izajasz powraca teraz do spraw aktualnych. Podczas gdy Jerozolimę wciąż oblegają Syryjczycy do spółki z Izraelitami, on pisze: „Jehowa przemówił do mnie: ‚Weź sobie wielką tablicę i rylcem śmiertelnika napisz na niej: „Maher-Szalal-Chasz-Baz”. I niech mi poświadczą wierni świadkowie, kapłan Uriasz oraz Zachariasz, syn Jeberechiasza’” (Izajasza 8:1, 2). Imię Maher-Szalal-Chasz-Baz to inaczej: „Pośpiesz się, łupie! Przyszedł szybko, by grabić”. Izajasz prosi dwóch powszechnie szanowanych mężczyzn o poświadczenie, iż wypisał to imię na wielkiej tablicy, aby później mogli potwierdzić autentyczność tego dokumentu. Ale ów znak ma być uwierzytelniony jeszcze jednym znakiem.

      24. Jaki wpływ na mieszkańców Judy powinien mieć znak, którym jest Maher-Szalal-Chasz-Baz?

      24 Izajasz relacjonuje: „Potem zbliżyłem się do prorokini i stała się brzemienna, a po jakimś czasie urodziła syna. Wtedy Jehowa rzekł do mnie: ‚Nazwij go imieniem Maher-Szalal-Chasz-Baz, bo zanim chłopiec będzie umiał wołać: „Mój ojcze!” i „Moja matko!”, zasoby Damaszku i łupy Samarii zostaną wyniesione przed króla Asyrii’” (Izajasza 8:3, 4). Zarówno owa wielka tablica, jak i nowo narodzone dziecko będą stanowić znaki, iż Asyria niebawem ograbi Syryjczyków i Izraelitów, gnębicieli Judy. Jak szybko to nastąpi? Zanim chłopiec wypowie słowa, których na ogół dzieci uczą się najszybciej — „tata” i „mama”. Taka dokładna przepowiednia powinna rozbudzić zaufanie ludu do Jehowy. Ale może też narazić Izajasza i jego synów na kpiny ze strony niektórych osób. Tak czy inaczej, słowa proroka się spełniają (2 Królów 17:1-6).

      25. Jakie podobieństwa zachodzą między czasami Izajasza i naszymi?

      25 Chrześcijanie mogą się dużo nauczyć z wielokrotnych ostrzeżeń ogłaszanych przez Izajasza. Apostoł Paweł wyjawił nam, że w tych dramatycznych wydarzeniach Izajasz wyobrażał Jezusa Chrystusa, a jego synowie — pomazańców będących uczniami Jezusa (Hebrajczyków 2:10-13). Ten ostatni za pośrednictwem swych namaszczonych duchem naśladowców żyjących na ziemi przypomina prawdziwym chrześcijanom o potrzebie zachowywania czujności w obecnych krytycznych czasach (Łukasza 21:34-36). Jednocześnie zatwardziali przeciwnicy są ostrzegani przed nadciągającą zagładą, chociaż często szydzą z takich przestróg (2 Piotra 3:3, 4). Okoliczność, że za dni Izajasza spełniły się proroctwa umiejscawiające wypadki w czasie, stanowi gwarancję, iż Boży rozkład wydarzeń w dobie dzisiejszej również „sprawdzi się niezawodnie. Nie opóźni się” (Habakuka 2:3).

      Niszczycielskie „wody”

      26, 27. (a) Jakie wydarzenia zapowiada Izajasz? (b) Co słowa Izajasza oznaczają dla dzisiejszych sług Jehowy?

      26 Izajasz udziela dalszych przestróg: „Ponieważ ten lud odrzucił łagodnie płynące wody Sziloach i zapanowało radosne uniesienie z powodu Recina oraz syna Remaliasza, oto Jehowa sprowadza na nich potężne i obfite wody Rzeki, króla Asyrii i całą jego chwałę. I on wyleje się ze wszystkich swych strumieni, i wystąpi ze wszystkich swych brzegów, i ruszy przez Judę. Zaleje i przejdzie. Sięgnie aż do szyi. A rozpostarcie jego skrzydeł wypełni szerokość twej krainy, Immanuelu!” (Izajasza 8:5-8).

      27 „Ten lud” — północne królestwo izraelskie — odrzucił przymierze Jehowy z Dawidem (2 Królów 17:16-18). Wydaje mu się równie mizerne jak sączące się wody Sziloach, z których zaopatruje się Jerozolima. Jest uradowany wojną z Judą. Ale taka pogarda nie ujdzie kary. Jehowa pozwoli Asyryjczykom ‛zalać’, czyli opanować Syrię oraz Izrael — podobnie jak wkrótce dopuści, by polityczna część teraźniejszego świata zniszczyła niczym powódź domenę religii fałszywej (Objawienie 17:16; porównaj Daniela 9:26). Następnie, jak pisze Izajasz, wzbierające „wody” ‛ruszą przez Judę’ i sięgną „aż do szyi”, do Jerozolimy, gdzie sprawuje rządy król jako głowa Judy.b W naszych czasach polityczni wykonawcy wyroku na religii fałszywej również osaczą sług Jehowy, podchodząc im „aż do szyi” (Ezechiela 38:2, 10-16). Co z tego wyniknie? A co się dzieje za dni Izajasza? Czy fala Asyryjczyków przelewa się przez mury miejskie i zmiata lud Boży? Skądże. Przecież jest z nim Bóg.

      Nie bójcie się — „Bóg jest z nami!”

      28. O czym Jehowa zapewnia Judę wbrew upartym dążeniom wrogów?

      28 Izajasz ostrzega: „Wyrządzajcie krzywdę, ludy [wrogie narodowi sprzymierzonemu z Bogiem], i zostańcie roztrzaskane; i nadstawcie ucha, wy wszyscy w odległych miejscach na ziemi! Przepaszcie się i zostańcie roztrzaskani! Przepaszcie się i zostańcie roztrzaskani! Obmyślcie plan, a będzie udaremniony! Powiedzcie jakieś słowo, a się nie ostoi, gdyż Bóg jest z nami!” (Izajasza 8:9, 10). Słowa te sprawdzają się po latach, za panowania wiernego Ezechiasza, syna Achaza. Anioł Jehowy powala 185 000 Asyryjczyków zagrażających Jerozolimie. Bóg bez wątpienia jest ze swym ludem i z królewskim rodem Dawida (Izajasza 37:33-37). Podobnie w czasie zbliżającej się walki Armagedonu Jehowa wyśle Większego Immanuela nie tylko po to, by rozbił Jego wrogów, ale też by wyratował wszystkich tych, którzy na Nim polegają (Psalm 2:2, 9, 12).

      29. (a) Czym Żydzi z czasów Achaza różnili się od współczesnych Ezechiaszowi? (b) Dlaczego obecnie słudzy Jehowy nie szukają sojuszników religijnych ani politycznych?

      29 W odróżnieniu od Żydów żyjących za czasów Ezechiasza ludzie współcześni Achazowi nie wierzą w opiekę Jehowy. Wolą, by ich wałem obronnym przed sprzymierzonymi wojskami syryjsko-izraelskimi stało się porozumienie czy wręcz „spisek” z Asyryjczykami. Ale „ręka” Jehowy trąca Izajasza, żeby się wypowiedział przeciw „drodze tego ludu”, to jest przeciw owemu przyjętemu poglądowi. Mówi więc ostrzegawczo: „Tego, co wzbudza ich bojaźń, nie bójcie się ani przed tym nie drżyjcie. Jehowa Zastępów — to jego macie uważać za świętego i wobec niego macie żywić bojaźń, i on ma wzbudzać w was drżenie” (Izajasza 8:11-13). Pamiętając o tym, Jego dzisiejsi słudzy wystrzegają się ‛spiskowania’ i wiązania nadziei z gremiami religijnymi czy organizacjami politycznymi. Bez reszty ufają, że ochroni ich moc Boga. Przecież jeśli ‛Jehowa jest po naszej stronie, cóż może nam uczynić ziemski człowiek?’ (Psalm 118:6).

      30. Jaki los czeka tych, którzy nie polegają na Jehowie?

      30 Izajasz powtarza, iż dla wszystkich polegających na Jehowie okaże się On „miejscem poświęconym”, schronieniem. Natomiast wielu tych, którzy Go odrzucają, „potknie się i upadnie, i się rozbije, a także wpadnie w sidła i zostanie złapanych”. Te pięć dobitnych czasowników nie pozostawia wątpliwości co do losu osób nieszukających oparcia w Jehowie (Izajasza 8:14, 15). W I wieku n.e. ludzie, którzy odtrącili Jezusa, też potknęli się i upadli (Łukasza 20:17, 18). W dobie obecnej odmowa podporządkowania się Jezusowi jako panującemu niebiańskiemu Królowi wywoła takie same skutki (Psalm 2:5-9).

      31. Jak obecnie prawdziwi chrześcijanie mogą iść za przykładem Izajasza i tych, którzy słuchali jego nauk?

      31 Za dni Izajasza nie wszyscy się potykają. Prorok mówi: „Zwiń poświadczenie, opieczętuj prawo wśród moich uczniów! Ja zaś będę oczekiwał Jehowy, który zakrywa swe oblicze przed domem Jakuba, w nim też będę pokładał nadzieję” (Izajasza 8:16, 17). Izajasz i ci, którzy przywiązują wagę do jego nauk, nie odejdą od Prawa Bożego. Niezmiennie ufają Jehowie, mimo że nie chcą tak postępować ich obciążeni winą rodacy, wskutek czego On ‛zakrywa przed nimi oblicze’. Idźmy więc za przykładem tamtych osób polegających na Jehowie i bądźmy zdecydowani równie wytrwale obstawać przy czystym wielbieniu Boga! (Daniela 12:4, 9; Mateusza 24:45; porównaj Hebrajczyków 6:11, 12).

      „Znaki i cuda”

      32. (a) Kto dziś służy za „znaki i cuda”? (b) Dlaczego chrześcijanie powinni różnić się od świata?

      32 Izajasz obwieszcza teraz: „Oto ja i dzieci, które mi dał Jehowa, stanowimy w Izraelu znaki i cuda od Jehowy Zastępów, który przebywa na górze Syjon” (Izajasza 8:18). Izajasz, Szear-Jaszub oraz Maher-Szalal-Chasz-Baz istotnie stanowią znaki potwierdzające zamiary Jehowy wobec Judy. W dzisiejszych czasach takimi znakami są Jezus oraz jego namaszczeni duchem bracia (Hebrajczyków 2:11-13). W ich działalności pomaga im „wielka rzesza” „drugich owiec” (Objawienie 7:9, 14; Jana 10:16). Oczywiście znak ma wartość tylko wtedy, gdy odróżnia się od otoczenia. Podobnie jeśli chrześcijanie mają wywiązywać się ze swego zadania i służyć za znaki, muszą wyróżniać się spośród tego świata, w pełni polegając na Jehowie i śmiało ogłaszając Jego zamierzenia.

      33. (a) Na co zdecydowani są prawdziwi chrześcijanie? (b) Dlaczego prawdziwi chrześcijanie pozostaną niezachwiani?

      33 Trzymajmy się zatem wszyscy zasad ustalonych przez Boga, a nie przez ten świat. Dalej odważnie się wyróżniajmy — niczym znaki — wypełniając zlecenie dane Większemu Izajaszowi, Jezusowi Chrystusowi, aby „ogłaszał rok dobrej woli (...) i dzień pomsty ze strony naszego Boga” (Izajasza 61:1, 2; Łukasza 4:17-21). Kiedy przez ziemię przetoczą się ‛potężne wody Asyrii’, nie porwą nas, nawet jeśli sięgną nam „aż do szyi”. Jako prawdziwi chrześcijanie, pozostaniemy niezachwiani, ponieważ „Bóg jest z nami”.