Jak Jerozolima wspomniana w Księdze Izajasza 60:1 ‛powstaje’ i ‛jaśnieje’?

W Księdze Izajasza 60:1 napisano: „Powstań, Jerozolimo, zajaśniej, bo nadeszło twoje światło. Oświetla cię chwała Jehowy”. Jerozolima, nazywana również „Syjonem”, była w tamtym czasie stolicą Judy i wyobraża tutaj cały naród (Izaj. 60:14; 62:1, 2)a. Te słowa Izajasza mogą nasuwać dwa pytania: 1) Kiedy i jak Jerozolima ‛powstała’ i ‛zajaśniała’ duchowym światłem? 2) Czy ta zapowiedź ma jakieś większe spełnienie w naszych czasach?

Kiedy i jak Jerozolima ‛powstała’ i ‛zajaśniała’ duchowym światłem? Kiedy Żydzi przez 70 lat przebywali w niewoli w Babilonie, Jerozolima i tamtejsza świątynia leżały w gruzach. Po zdobyciu Babilonu przez Medów i Persów Żydzi rozproszeni po całym imperium mogli wrócić do ojczyzny i wznowić czyste wielbienie Jehowy (Ezd. 1:1-4). W 537 roku p.n.e. część wiernych Żydów ze wszystkich 12 plemion powróciła z wygnania (Izaj. 60:4). Zaczęli oni składać Jehowie ofiary i obchodzić święta, a także odbudowywać świątynię (Ezd. 3:1-4, 7-11; 6:16-22). Chwała Jehowy ponownie ‛oświetliła’ Jerozolimę, czyli Jego sług. Oni z kolei stali się źródłem oświecenia dla innych narodów, pogrążonych w duchowych ciemnościach.

Jednak proroctwa Izajasza o odrodzeniu spełniły się na starożytnej Jerozolimie tylko częściowo. Z czasem ogół Izraelitów przestał okazywać Bogu posłuszeństwo (Nehem. 13:27; Malach. 1:6-8; 2:13, 14; Mat. 15:7-9). Później nawet odrzucili oni Mesjasza, Jezusa Chrystusa (Mat. 27:1, 2). W 70 roku n.e. Jerozolima wraz ze świątynią została zniszczona po raz drugi.

Jehowa zapowiedział ten tragiczny koniec (Dan. 9:24-27). Wyraźnie stąd wynika, że nie każdy element proroctwa o odrodzeniu z 60 rozdziału Księgi Izajasza miał się spełnić na literalnej Jerozolimie.