LISTY PRZERZUCANE PRZEZ DRUTY

W roku 1944 Piotr, mąż Reginy, trafił za chrześcijańską neutralność do obozu w obwodzie gorkowskim (obecnie niżnienowogrodzki). Ale w żadnym wypadku nie ostudziło to jego zapału do głoszenia. Piotr pisał listy z krótkimi wyjaśnieniami nauk biblijnych. Liściki wkładał do kopert, które sznurkiem przywiązywał do kamyka i przerzucał przez ogrodzenie z drutu kolczastego. Miał nadzieję, że ktoś je przeczyta. I rzeczywiście, na jeden z takich listów natknęła się kiedyś młodziutka Lidia Bułatowa. Piotr to zauważył i cicho ją przywołał. Zapytał, czy chciałaby się dowiedzieć czegoś więcej o Biblii. Dziewczynie spodobał się ten pomysł, więc umówili się na spotkanie. Lidia regularnie przychodziła pod ogrodzenie po kolejne cenne listy.

Lidia została gorliwą siostrą i głosicielką dobrej nowiny i wkrótce zaczęła prowadzić studium z Mariją Smirnową i Olgą Sewriuginą. One też zaczęły służyć Jehowie. Aby wspierać te siostry, bracia z obozu zaopatrywali je w pokarm duchowy. W tym celu Piotr skonstruował małą walizkę z podwójnym dnem, w której mógł ukryć czasopisma. Walizkę wynosiły z obozu i przynosiły z powrotem osoby, które nie były Świadkami i nie były uwięzione. Dostarczały ją na adres jednej z sióstr.

Wkrótce potem siostry zorganizowały w okolicy działalność ewangelizacyjną. Nie uszło to uwagi milicji, która zaczęła je inwigilować. Pewna nauczycielka, będąca agentem, udawała, że interesuje się prawdą, i zdobyła zaufanie sióstr. Ponieważ nie miały one jeszcze doświadczenia, z zapałem dzieliły się prawdami biblijnymi z „nową siostrą”, a później wyjawiły jej, skąd biorą literaturę. Gdy następnym razem walizka była wynoszona z obozu, Piotr został zatrzymany i skazany na dodatkowe 25 lat pozbawienia wolności. Trzy siostry otrzymały takie same wyroki.

[Ilustracje na stronie 95]

Olga Sewriugina została Świadkiem Jehowy dzięki „kamiennym listom” Piotra