POŁĄCZONE wojska czterech królów Wschodu przeprawiają się przez rzekę Eufrat. Ciągną tak zwaną Drogą Królewską, biegnącą po wschodniej stronie doliny Jordanu. Pokonują kolejno Refaitów, Zuzytów, Emitów oraz Chorytów. Następnie najeźdźcy zmieniają kierunek i rozprawiają się ze wszystkimi mieszkańcami południowej części Negebu.

Po co przedsięwzięto tę kampanię wojenną? Otóż między podbitym obszarem Transjordanii a Negebem znajduje się łakomy kąsek. Chodzi o dolinę zwaną okręgiem nadjordańskim (Rodzaju 13:10). Prowadzą tam beztroskie, dostatnie życie mieszkańcy pięciu miast-państw: Sodomy, Gomory, Admy, Seboimu i Beli (Ezechiela 16:49, 50). Poprzednio byli lennikami Kedorlaomera, króla Elamu, przypuszczalnie dowódcy sprzymierzonych wojsk, ale zbuntowali się przeciwko niemu. Nastał więc czas rozrachunku, a nie mogą liczyć na pomoc żadnego sąsiada. Kedorlaomer i jego sojusznicy zwyciężają w rozstrzygającej bitwie, po czym ruszają w długą drogę powrotną, unosząc bogate łupy.

Wśród uprowadzonych jeńców znalazł się sprawiedliwy człowiek imieniem Lot. To bratanek Abrahama, który rozbił namioty na pobliskich wzgórzach otaczających Hebron. Na wieść o nieszczęściu Abraham szybko zbiera 318 swoich sług. Wsparty orężnie przez niektórych sąsiadów odważnie ściga owych czterech królów i nocą z zaskoczenia rozbija ich wojska. Napastnicy rzucają się do ucieczki; Lot i jego rodzina razem z resztą jeńców oraz dobytkiem zostają odbici.

Jakie mamy podstawy, by wierzyć w prawdziwość tego doniesienia z 14 rozdziału Księgi Rodzaju? Czy opowieść tę po prostu zmyślono, żeby przodka licznych narodów, w tym także Żydów, wynieść do rangi wielkiego bohatera? Co można powiedzieć o innych wydarzeniach z życia Abrahama?

Najazd Kedorlaomera

A jak się rzecz ma ze zwycięstwem Abrahama nad Kedorlaomerem, królem Elamu? W początkach XIX wieku niewiele wiedziano o Elamitach. Krytycy Biblii odrzucali myśl, jakoby Elam mógł kiedyś rozciągać swe wpływy na Babilonię, nie mówiąc już o Palestynie. Obecnie panują całkiem inne zapatrywania na ten temat. Archeologia dowodzi, że był to potężny i wojowniczy naród. Standard Reference Encyclopedia Funka i Wagnallsa podaje: „Elamici około 1950 roku przed Chr[ystusem] zniszczyli miasto Ur (...). W związku z tym zaczęli wywierać znaczny wpływ na władców Babilonii”.

Co więcej, na inskrypcjach znalezionych przez archeologów widnieją imiona królów Elamu. Kilka z nich zaczyna się określeniem „Kudur”, podobnym do „Kedor”. Jedną z naczelnych bogiń Elamu była Lagamar, której imię przypomina słowo „laomer”. Z tego względu niektóre źródła świeckie uznają obecnie Kedorlaomera za postać historyczną, której imię oznacza prawdopodobnie „Sługa Lagamar”. Na pewnym zestawie inskrypcji babilońskich odczytano imiona podobne do imion trzech wspomnianych w Biblii najeźdźczych królów: Tudula (Tidal), Eri-aku (Arioch) i Kudur-lahmil (Kedorlaomer) (Rodzaju 14:1). W książce dra A. Custance’a pt. Hidden Things of God’s Revelation (Tajniki objawienia Bożego) dodano: „Oprócz tych imion były tam szczegóły mające chyba związek z wydarzeniami rozgrywającymi się w Babilonii, gdy Elamici umacniali swoje zwierzchnictwo nad tym krajem. (...) Tabliczki owe do tego stopnia potwierdzały Pismo Święte, że zwolennicy wyższej krytyki gwałtownie wystąpili przeciwko nim i świadomie dokładali wszelkich starań, by podważyć ich znaczenie”.