Kiedy Mojżesz mówił z Bogiem „twarzą w twarz”, jak donosi Księga Wyjścia 33:11, nie pozostawał z Jehową w kontakcie wzrokowym. Powyższym wyrażeniem nie opisano tego, co widział, lecz sposób, w jaki się porozumiewał. Rozmowa z Bogiem „twarzą w twarz” wskazuje na wzajemną wymianę myśli. Podobnie można mieć łączność telefoniczną z kimś, kogo się nie widzi.

Zwracając się do Mojżesza i udzielając mu wskazówek, Bóg nie czynił tego poprzez widzenia, jak to było w wypadku wielu innych proroków. W Księdze Liczb 12:6-8 czytamy: „I przemówił: ‛Zechciejcie posłuchać moich słów. Jeżeli się zdarzył pośród was prorok dla Jehowy, dawałem mu się poznać w wizji. We śnie rozmawiałem z nim. Nie tak sługa mój Mojżesz! Powierzony mu jest cały mój dom. Rozmawiam z nim usta w usta, tak pokazuję mu, a nie w zagadkach; i ogląda nawet pojawienie się Jehowy’”. W jakim sensie Mojżesz oglądał „pojawienie się Jehowy”?

O tym, że Mojżesz w rzeczywistości rozmawiał z aniołem reprezentującym Boga, świadczy też werset z Dziejów Apostolskich 7:38, gdzie czytamy: „To on przebywał pośród zboru na pustyni z aniołem, który przemawiał do niego na górze Synaj, oraz z naszymi praojcami”. Anioł ten był osobistym rzecznikiem Stwórcy, Jehowy Boga, toteż przemawiał do Mojżesza tak, jak gdyby to czynił sam Bóg.