Hebrajski zwrot nasáʼ paním, przetłumaczony na „traktować stronniczo” (Kpł 19:15), dosłownie znaczy „podnosić oblicze”. Na Bliskim Wschodzie witano się niskim pokłonem. W podzięce za tę oznakę szacunku osoba witana pomagała witającemu się wyprostować, niejako ‛podnosiła jego oblicze’ (por. Rdz 32:20, gdzie „przyjmie życzliwie” dosł. znaczy „podniesie oblicze”). Zwrot ten nabierał zabarwienia negatywnego, gdy był odnoszony do niesprawiedliwego wyróżniania kogoś. To samo można powiedzieć o zwrocie nachár paním („być stronniczym”, dosł. „rozpoznać oblicze”; Pwt 1:17; 16:19). Podobne znaczenie ma grecka konstrukcja lambáno pròsopon („przejawiać stronniczość”, dosł. „brać (według) twarzy”; Łk 20:21, przyp. w NTint). Wyrazy złożone z obu jej członów są tłumaczone na „stronniczość” (Rz 2:11), ‛okazywać względy w sposób stronniczy’ (Jak 2:1), ‛stronniczo wyróżniać’ (Jak 2:9) lub „stronniczy” (Dz 10:34) (por. NTint).

Wskazówki dla sędziów. Jehowa stanowczo przestrzegł przed stronniczością izraelskich sędziów. Wyraźnie im polecił: „Nie wolno wam być stronniczymi w sądzie” (Pwt 1:17; 16:19; Prz 18:5; 24:23). Nie mogli stronniczo traktować ubogich — ani z uwagi na ich biedę, ani ze współczucia, ani na przekór bogatym. Ale nie mieli też faworyzować kogoś zamożnego — przez wzgląd na jego majątek, dla wkupienia się w jego łaski, za łapówkę ani ze strachu przed jego władzą czy wpływami (Kpł 19:15). Bóg potępił niewiernych kapłanów izraelskich, którzy występowali w charakterze sędziów — zarzucił im łamanie Jego praw, a zwłaszcza okazywanie stronniczości (Mal 2:8, 9).