Mojżesz powiedział Izraelitom, że gdy Jehowa wprowadzi ich do ziemi, którą wezmą w posiadanie, mają ogłosić „błogosławieństwa na górze Garizim, a przekleństwa na górze Ebal” (Pwt 11:29, 30). Poza tym polecił im wybrać sobie wielkie nieociosane kamienie, pobielić je wapnem i postawić na górze Ebal. Mieli tam też zbudować ołtarz i składać na nim ofiary dla Jehowy. Ponadto Mojżesz dodał: „Wypiszesz na tych kamieniach wszystkie słowa tego prawa, tak by były naprawdę wyraźne” (Pwt 27:1-8).

Gdy Izraelici odnieśli zwycięstwo pod Aj, Jozue zastosował się do wskazówek Mojżesza i wybudował na górze Ebal ołtarz dla Jehowy. Na kamieniach (być może tych samych, których użyto do wzniesienia ołtarza, choć niekoniecznie) sporządził „odpis Prawa, które Mojżesz napisał wobec synów Izraela”. Następnie w obecności całego zboru Izraela (łącznie z osiadłymi przybyszami), zgromadzonego w myśl wskazówek Mojżesza, „odczytał na głos wszystkie słowa prawa, błogosławieństwo i przekleństwo, zgodnie ze wszystkim, co jest napisane w księdze prawa”. Połowa narodu stała naprzeciw góry Ebal, druga połowa naprzeciw góry Garizim, a Lewici z Arką Przymierza znajdowali się pomiędzy tymi dwiema grupami (Joz 8:30-35). Zbocza obu gór stwarzały odpowiednie warunki akustyczne. Warto też zauważyć, że wspomniane wydarzenia rozegrały się mniej więcej w środku Ziemi Obiecanej oraz w pobliżu miejsca, gdzie Jehowa przyrzekł tę krainę praojcu Izraelitów, Abrahamowi (Rdz 12:6, 7).