¹² Biblia nie wyjaśnia, dlaczego serce Ezechiasza „stało się wyniosłe”. Może miało na to wpływ zwycięstwo nad Asyryjczykami lub cudowne uzdrowienie. Albo to, że miał „bogactwo i chwałę w przeobfitej mierze”. Tak czy inaczej, z powodu pychy „nie odwdzięczył się za wyświadczone mu dobrodziejstwo”. Jakie to smutne! Chociaż Ezechiasz służył Jehowie sercem niepodzielnym, to w pewnym momencie popełnił poważny błąd. Później jednak „ukorzył się za wyniosłość swego serca” i Bóg nie dopuścił, żeby zapowiedziane nieszczęście spadło na Jerozolimę za jego panowania (2 Kron. 32:25-27; Ps. 138:6).

¹⁴ Jezus powiedział: „Gdy uczynicie wszystko, co wam wyznaczono, mówcie: ‚Jesteśmy nieużytecznymi niewolnikami. Uczyniliśmy to, co powinniśmy uczynić’” (Łuk. 17:10). Kiedy więc jesteśmy chwaleni, pamiętajmy o przeżyciach Ezechiasza. Jego pycha ujawniła się w tym, że „nie odwdzięczył się za wyświadczone mu dobrodziejstwo”. Nie rozwiniemy w sobie takiego nastawienia, gdy będziemy rozmyślać, jak wiele robi dla nas Jehowa, i z wdzięcznością mówić o tym innym. Przecież to On dał nam Biblię i swojego świętego ducha.