Jednakże Biblia przedstawia karcenie w innym świetle. „Synu mój, nie odrzucaj skarcenia od Jehowy” — napisał mądry król Salomon (Przysłów 3:11). Słowa te nie odnoszą się do karcenia w sensie ogólnym, ale do „skarcenia od Jehowy”, czyli opartego na wzniosłych zasadach Bożych. Tylko takie karcenie jest pod względem duchowym skuteczne i korzystne, wręcz pożądane. Natomiast karcenie oparte na ludzkim myśleniu i sprzeczne z zasadami Jehowy często przynosi szkodę. Wyjaśnia to, dlaczego tak dużo ludzi ma negatywny stosunek do karcenia.

Dlaczego powinniśmy przyjmować skarcenie od Jehowy? Pismo Święte opisuje je jako wyraz Bożej miłości do stworzeń ludzkich. Salomon powiedział: „Kogo Jehowa miłuje, tego upomina, jak ojciec syna, w którym ma upodobanie” (Przysłów 3:12).

Skarcenie czy kara?

Opisane w Biblii karcenie przybiera różne formy — może to być udzielanie rady, pouczanie, szkolenie, napominanie, korygowanie, a nawet wymierzanie kary. Jednak w każdym wypadku skarcenie od Jehowy wynika z miłości, a jego celem jest dobro danej osoby. Jehowa nigdy nie karci tylko po to, by ukarać.

W jakim sensie wydarzenia te ‛dały ludziom bezbożnym wzór tego, co ma nadejść’? W liście do Tesaloniczan Paweł wskazuje na nasze czasy, kiedy to Bóg za pośrednictwem swego Syna, Jezusa Chrystusa, „będzie wywierał pomstę na tych, którzy nie znają Boga, oraz na tych, którzy nie są posłuszni dobrej nowinie”. Paweł dodaje: „To właśnie oni poniosą karę sądową wiecznej zagłady” (2 Tesaloniczan 1:8, 9). Rzecz jasna, taka kara nie ma niczego uczyć tych, którzy ją otrzymują, ani ich uszlachetniać. Kiedy jednak Jehowa zachęca swych czcicieli, by przyjęli Jego skarcenie, nie chodzi Mu o karę, którą stosuje wobec grzeszników nieokazujących skruchy.

Co istotne, Biblia nie opisuje Jehowy jako Boga, który przede wszystkim wymierza karę. Najczęściej jest On przedstawiany jako miłujący i cierpliwy nauczyciel (Hioba 36:22; Psalm 71:17; Izajasza 54:13). Jeśli już kogoś karci, by mu udzielić napomnienia, zawsze okazuje też miłość i cierpliwość. Gdy chrześcijanie rozumieją cel skarcenia, łatwiej im je z odpowiednim nastawieniem przyjąć, a także udzielać go innym.