12. Dlaczego Babilon nazwano „niewiastą oddającą się rozkoszom”?

¹² Jehowa oświadcza: „Teraz słuchaj tego, niewiasto oddająca się rozkoszom, siedząca bezpiecznie, mówiąca w swym sercu: ‚Ja jestem, a nie ma nikogo innego. Nie będę siedzieć jako wdowa i nie zaznam utraty dzieci’” (Izajasza 47:8). Babilon słynie z pławienia się w rozkoszach. Herodot, historyk z V wieku p.n.e., wspomina o tamtejszym „najbrzydszym zwyczaju”, który nakazywał każdej kobiecie oddać się komuś za pieniądze na cześć bogini miłości. Podobnie starożytny historyk Kurcjusz Rufus stwierdził: „Nie ma zepsucia gorszego od obyczajów w tym mieście; nie ma zakorzenionego bezwstydu, który by bardziej pobudzał i wabił do rozpasania”.

13. Jak pogoń za przyjemnościami przyśpieszy klęskę Babilonu?

¹³ Skłonność do uciech przyśpieszy klęskę Babilonu. Tej nocy, której nastąpi jego upadek, król i dostojnicy będą ucztować i upiją się do nieprzytomności. Nie zorientują się więc, że wojska Medów i Persów atakują miasto (Daniela 5:1-4). Metropolia babilońska będzie ‛siedzieć bezpiecznie’, to znaczy dojdzie do wniosku, że jej pozornie niezdobyte mury wraz z fosą ochronią ją przed inwazją. Wmówi sobie, że „nie ma nikogo innego” — nikogo, kto odebrałby jej dominującą pozycję. Nie wyobraża sobie, że mogłaby ‛owdowieć’, czyli zostać bez władcy imperium, a także stracić „dzieci”, to jest ludność. Ale żaden mur nie osłoni jej przed mścicielskim ramieniem Jehowy Boga! On sam oznajmi później: „Choćby nawet Babilon wstąpił do niebios i choćby nawet wyżynę swej siły uczynił niedostępną, łupieżcy ode mnie dosięgną go” (Jeremiasza 51:53).

[Ilustracje na stronie 111]

Pławiący się w rozkoszach Babilon zostanie rzucony w proch