² Pamiętając o tym, możemy zrozumieć powagę sytuacji ukazanej przez proroka Izajasza. Napisał on: „Oto ciemność zakryje ziemię, a gęsty mrok grupy narodowościowe” (Izajasza 60:2). Oczywiście nie chodzi tu o ciemność fizyczną. Izajasz nie sugerował, że pewnego dnia Słońce, Księżyc i gwiazdy przestaną świecić (Psalm 89:36, 37; 136:7-9). Mówił raczej o ciemności duchowej. A ta prowadzi do śmierci. Na dalszą metę bez światła duchowego nie można żyć podobnie jak bez fizycznego (Łukasza 1:79).

3. Co powinni czynić chrześcijanie z uwagi na słowa Izajasza?

³ W związku z tym należy zauważyć, że choć słowa Izajasza spełniły się na starożytnej Judzie, na większą skalę urzeczywistniają się w dobie nowożytnej. Obecnie świat spowija duchowa ciemność. W takiej niebezpiecznej sytuacji niezwykle ważne jest światło duchowe. Dlatego chrześcijanie powinni usłuchać zachęty Jezusa: „Niech wasze światło świeci przed ludźmi” (Mateusza 5:16). Wierni naśladowcy Chrystusa mogą rozświetlić ciemność przed potulnymi i w ten sposób dać im możliwość uzyskania życia (Jana 8:12).

4. Kiedy po raz pierwszy spełniła się prorocza zapowiedź Izajasza, jaka jednak sytuacja panowała już za jego czasów?

⁴ Słowa Izajasza o ciemności okrywającej ziemię po raz pierwszy ziściły się, gdy Juda opustoszała, a jej mieszkańcy znaleźli się na wygnaniu w Babilonie. Ale już wcześniej, za czasów Izajasza, znaczna część narodu pogrążyła się w mroku duchowym. Dlatego prorok ten zachęcał swych rodaków: „Domu Jakuba, przyjdźcie i chodźmy w świetle Jehowy” (Izajasza 2:5; 5:20).