IMMANUEL

(„z nami jest Bóg”).

Imię wymienione po raz pierwszy przez proroka Izajasza (Iz 7:14; 8:8) za rządów Achaza (761-746 p.n.e.). W Biblii występuje jeszcze tylko w Mateusza 1:23, gdzie jest tytułem odniesionym do Chrystusa, czyli Mesjasza.

Nieco dalej proroctwo zapowiada narodziny drugiego syna Izajasza, chłopca imieniem Maher-Szalal-Chasz-Baz, po czym opisuje, jak zostanie usunięte niebezpieczeństwo wiszące nad Judą. Oto Asyria niczym niepohamowana powódź zaleje Syrię i północne królestwo Izraela, a zatrzyma się dopiero wtedy, gdy zagrozi ziemi judzkiej; prorok mówi: „Wypełni szerokość twej krainy, Immanuelu!” Potem w podniosłych poetyckich słowach ostrzega wszystkich wrogów Jehowy: Jeżeli przepaszecie się do wojny, jeśli będziecie obmyślać jakiś plan, jeśli powiecie jakieś słowo przeciwko Jehowie — ono się nie ostoi, „gdyż Bóg jest z nami [Immanuel]!” (Iz 8:5-10).