• Biada buntownikom!
    Proroctwo Izajasza światłem dla całej ludzkości, tom I

    • Fałszywy kult rodzi przemoc

      14, 15. (a) Jakie skutki pociąga za sobą oddawanie czci demonom? (b) Jakie cierpienia Izajasz zapowiada Izraelowi?

      14 Fałszywy kult to w gruncie rzeczy oddawanie czci demonom (1 Koryntian 10:20). Sytuacja przed potopem wyraźnie wskazuje, że ich wpływ prowadzi do stosowania przemocy (Rodzaju 6:11, 12). Nic więc dziwnego, że gdy Izraelici popadli w odstępstwo i zaczęli czcić demony, kraj napełnił się przemocą i niegodziwością (Powtórzonego Prawa 32:17; Psalm 106:35-38).

      15 Izajasz obrazowo opisuje to rozpanoszenie się zła i przemocy w Izraelu: „Niegodziwość bowiem zapłonęła jak ogień; strawi cierniste krzewy i chwasty. I zapali się w gęstwinach lasu, i uniosą się jak kłęby dymu. Od strasznego gniewu Jehowy Zastępów zapaliła się ziemia, a lud stanie się pastwą ognia. Nikt nie okaże współczucia nawet swemu bratu. I człowiek będzie ciął z prawej strony, a będzie głodny; i będzie jadł po lewej stronie, a nie będą nasyceni. Każdy z nich będzie jadł ciało własnego ramienia, Manasses Efraima, a Efraim Manassesa. Oni razem będą przeciwko Judzie. Ze względu na to wszystko jego gniew się nie odwrócił, a jego ręka wciąż jest wyciągnięta” (Izajasza 9:18-21).

      16. Jak spełniają się słowa z Księgi Izajasza 9:18-21?

      16 Niczym płomienie, które przerzucają się z jednych ciernistych krzewów na drugie, przemoc wymyka się spod kontroli i szybko dociera do „gęstwin lasu”; w rezultacie niejako wznieca pożar, który trawi las w całości. Zdaniem Carla Keila i Franza Delitzscha, komentatorów Biblii, przemoc przybrała takie rozmiary, że wszyscy „w najbardziej nieludzki sposób wyniszczali się podczas wojny domowej połączonej z anarchią. Wyzuci z jakichkolwiek ciepłych uczuć, nienasycenie pożerali się nawzajem”. Zwrócenie szczególnej uwagi na członków plemion Efraima i Manassesa wynika z tego, że stanowią oni głównych przedstawicieli królestwa północnego i jako potomkowie dwóch synów Józefa są ze wszystkich dziesięciu plemion najbliżej ze sobą spokrewnieni. Mimo to przerywają bratobójcze walki dopiero wtedy, gdy wszczynają wojnę z Judą, leżącą na południu (2 Kronik 28:1-8).