Król Achaz usiłuje zapewnić krajowi bezpieczeństwo, prosząc o pomoc Asyrię. Prorok Izajasz zapowiada, że kiedyś w przyszłości ci, którzy pozostaną z domu Izraela, już nie postąpią tak niemądrze. Jak podaje Księga Izajasza 10:20, „oprą się na Jehowie, Świętym Izraela, w wierności wobec prawdy”. Ale w wersecie 21 zaznaczono, iż zachowa się tak jedynie niewielka garstka: „Tylko ostatek powróci”. Przywodzi to na myśl syna Izajasza, Szear-Jaszuba, który jest znakiem w Izraelu i którego imię właśnie znaczy „tylko ostatek powróci” (Izajasza 7:3). Werset 22 rozdziału 10 ostrzega przed nadciągającym „wytraceniem”, które zostało już postanowione. Będzie ono sprawiedliwym krokiem, słuszną karą wymierzoną zbuntowanemu ludowi. W rezultacie z narodu tak licznego „jak ziarnka piasku morza” powróci zaledwie garstka. Werset 23 uprzedza, że owo wytracenie dotknie cały kraj. Tym razem Jerozolima nie zostanie oszczędzona.

Proroctwo z Księgi Izajasza 10:20-23 ziściło się po raz kolejny w I wieku n.e., jak to wynika z Listu do Rzymian 9:27, 28 (porównaj Izajasza 1:9; Rzymian 9:29). Apostoł Paweł wyjaśnia, że w I stuleciu „ostatek” Żydów ‛wrócił’ do Jehowy w sensie duchowym, gdy nieliczni wierni Żydzi zostali naśladowcami Jezusa Chrystusa i zaczęli oddawać cześć Jehowie „duchem i prawdą” (Jana 4:24). Kiedy później przyłączyli się do nich wierzący poganie, powstał duchowy naród, „Izrael Boży” (Galatów 6:16). Sprawdziły się wtedy słowa z Księgi Izajasza 10:20 — już nigdy naród oddany Jehowie nie odwrócił się od Niego, by szukać oparcia u ludzi.