11, 12. (a) Jak Media stanie się mocarstwem światowym? (b) Na jaką niezwykłą cechę wojsk medyjskich wskazuje omawiane proroctwo?

¹¹ Za dni Izajasza Media i Babilon dźwigają jarzmo narzucone przez Asyrię. Ale mniej więcej sto lat później, w 632 roku p.n.e., połączone siły Medów i Babilończyków zburzą jej stolicę, Niniwę. W rezultacie główną potęgą światową stanie się Babilon. Oczywiście nie zdaje sobie sprawy, że za kolejne sto lat on sam ulegnie Medii! Któż poza Jehową Bogiem mógłby wystąpić z tak śmiałą przepowiednią?

¹² Kiedy Jehowa wyjaśnia, kto będzie wybranym przez Niego narzędziem zagłady, wspomina również, iż wojska Medów „srebro poczytują za nic i nie mają upodobania w złocie”. To rzeczywiście zdumiewające u takich zawziętych wojowników! Biblista Albert Barnes twierdzi: „Naprawdę niewielu było najeźdźców, którymi nie kierowałaby nadzieja na łup”. Czy Medowie istotnie zachowali się tak, jak zapowiedział Jehowa? Owszem. Zwróćmy uwagę na następujący fragment pewnego dzieła: „W odróżnieniu od większości narodów, jakie kiedykolwiek toczyły wojny, Medowie oraz przede wszystkim Persowie bardziej niż złota pożądali podbojów i chwały” (J. Glentworth Butler, The Bible-Work).b Wobec powyższego nie dziwi fakt, że gdy perski władca Cyrus oswobodził Izraelitów z niewoli babilońskiej, oddał im tysiące złotych i srebrnych naczyń, które Nebukadneccar (Nabuchodonozor) zrabował ze świątyni w Jerozolimie (Ezdrasza 1:7-11).

13, 14. (a) Czego ambitnie pragną medyjscy i perscy wojownicy, chociaż nie zależy im na rabunku? (b) Jak Cyrus radzi sobie ze sławnym systemem obronnym Babilonu?

¹³ Chociaż żołnierze medyjscy i perscy nie kierują się żądzą grabienia, są ambitni. Nie chcą pozostać w tyle za żadnym narodem na świecie. Ponadto Jehowa wkłada im w serca „złupienie” (Izajasza 13:6). Dlatego mając w ręku mocne łuki — i wypuszczając z nich strzały, które ‛roztrzaskują’ wojowników przeciwnika, synów babilońskich matek — są zdecydowani zdobyć Babilon.

¹⁴ Cyrusa, wodza armii medo-perskiej, nie odstraszają fortyfikacje Babilonu. W nocy z 5 na 6 października 539 roku p.n.e. nakazuje odwrócić bieg Eufratu. Gdy poziom wody w korycie rzeki opada, zanurzeni po uda napastnicy mogą cichaczem dostać się do miasta. Zaskakują mieszkańców i opanowują Babilon (Daniela 5:30). Jehowa Bóg pobudza Izajasza do ogłoszenia proroczej zapowiedzi tych wydarzeń, aby nie było żadnych wątpliwości, że to On kieruje wypadkami.