8. Jak zgodnie z proroctwem zachowują się Babilończycy, chociaż za murami są wrogowie?

⁸ Kiedy zapada owa brzemienna w skutki noc, mieszkańcy Babilonu nie widzą powodu do strachu. Jakieś 200 lat wcześniej Izajasz przepowiada: „Niech zastawią stół, poustawiają miejsca do siedzenia, jedzą, piją!” (Izajasza 21:5a). Butny król Belszaccar urządza ucztę. Każe przygotować miejsca dla tysiąca swych dostojników, jak również dla licznych żon i nałożnic (Daniela 5:1, 2). Biesiadnicy wiedzą, że za murami stoi wojsko, ale w ich mniemaniu miasto jest nie do zdobycia — ma przecież potężne mury i głęboką fosę. Klęska wydaje się też nieprawdopodobna ze względu na mnogość bogów. Wszyscy więc „jedzą, piją!” Belszaccar jest pijany, i to zapewne nie sam. Dygnitarze są tak zamroczeni, że trzeba ich trzeźwić, na co wskazują proroczo dalsze słowa Izajasza.

9. Dlaczego trzeba ‛namaścić tarczę’?

⁹ „Wstańcie, książęta, namaśćcie tarczę” (Izajasza 21:5b). Uczta raptownie się kończy. Książęta muszą oprzytomnieć! Wezwany tam sędziwy prorok Daniel widzi, jak Jehowa wzbudza w babilońskim królu Belszaccarze paniczny strach, podobny do tego, który opisał Izajasz. Kiedy wojska Medów, Persów i Elamitów niszczą system obronny miasta, królewscy dygnitarze wpadają w popłoch. Babilon błyskawicznie pada! Ale co znaczy polecenie: „Namaśćcie tarczę”? Biblia czasem nazywa tarczą króla danego narodu, bo on jest obrońcą i osłoną kraju (Psalm 89:18).b A zatem w cytowanym wersecie Izajasz przypuszczalnie zapowiada, że będzie potrzebny nowy władca. Dlaczego? Ponieważ Belszaccar „tej samej nocy” ginie. Należy więc ‛namaścić tarczę’, czyli wybrać nowego króla (Daniela 5:1-9, 30).