„CZŁOWIEK panuje nad człowiekiem ku jego szkodzie” (Kaznodziei 8:9). Słowa te, zanotowane około 3000 lat temu, trafnie opisują otaczającą nas rzeczywistość. Ludzie — bez względu na to, kim są i skąd pochodzą — mają skłonność do nadużywania władzy. Często uciskają pokrzywdzonych przez los i tych, których nie ma kto bronić. Jak Jehowa zapatruje się na taką niesprawiedliwość? Odpowiedź znajdziesz w Księdze Ezechiela. Przeczytaj Ezechiela 22:6, 7, 31.

Ezechiel oskarżył nie tylko przywódców, ale wszystkich, którzy idąc w ich ślady, łamali Prawo Jehowy. Prorok oznajmił: „U ciebie gardzi się ojcem i matką” (werset 7, Edycja Świętego Pawła). Izraelici, którzy lekceważyli władzę rodzicielską, rujnowali instytucję rodziny, a więc uderzali w podstawy narodu (Wyjścia 20:12).

Poza tym niegodziwi Izraelici wyzyskiwali osoby, za którymi nie miał się kto ująć. Pokazywali w ten sposób, że za nic mają zasadę miłości, na której opierało się Prawo Boże. Na przykład Bóg polecił im okazywać względy mieszkającym wśród nich nie-Izraelitom (Wyjścia 22:21; 23:9; Kapłańska 19:33, 34). Tymczasem lud ‛postępował wobec osiadłych przybyszów oszukańczo’ (werset 7).

Izraelici gnębili także „chłopca nie mającego ojca oraz wdowę” (werset 7). A Jehowa jest wyczulony na potrzeby tych, którzy stracili rodziców lub współmałżonka. Przyrzekł, że wykona wyrok na ludziach uciskających bezbronne dzieci i wdowy (Wyjścia 22:22-24).